Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 sierpnia 2016 r. skarżący A.T. zwrócił się do Sądu pierwszej instancji o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia jej braków formalnych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że korespondencja skierowana do niego przez Sąd, a zawierająca wezwanie do uzupełnia ww. braków, nie została mu doręczona. W swoje skrzynce odbiorczej nie znalazł żadnego awiza. Wskazał także, że wprawdzie złożył reklamację do doręczyciela, jednakże nie została ona jeszcze rozpatrzona.
Wraz ze złożeniem wniosku skarżący uzupełnił brak formalny i fiskalny.
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Gd 321/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych i uiszczenia wpisu od jego skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga złożona przez skarżącego została odrzucona postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2016 r. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w postaci trzech jej odpisów i nieuiszczenie wpisu sądowego, w ustawowym terminie. [...] S.A. w odpowiedzi na reklamację poinformowała Sąd, że przesyłka zawierająca ww. wezwania została dwukrotnie awizowana – w dniu 27 czerwca 2016 r. i 11 lipca 2016 r., a jej nieodebranie przez adresata spowodowało jej zwrot do nadawcy.
W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał okoliczności potwierdzających brak jego winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego a brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności sądowej stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zdaniem Sądu skarżący nie obalił domniemania, że sporna przesyłka nie została mu doręczona w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Na przekazanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zwrotnym potwierdzeniu odbioru dołączonym do koperty, w której przesyłano do skarżącego wezwania, pracownik poczty zakreślił informację, że przesyłki nie doręczono i pozostawiono ją w placówce pocztowej, o czym w dniu 27 czerwca 2016 r. umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Następnie dokonano powtórnego zawiadomienia. Okoliczności te potwierdzone zostały ponadto w piśmie [...] S.A., stanowiącym odpowiedź na dokonaną przez skarżącego reklamację.
Dlatego też Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., wniosku skarżącego nie uwzględnił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego zmiany poprzez uwzględnienie wniosku, względnienie o uchylenie zakwestionowanego postanowienia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że regularnie odbiera pocztę, a jego skrzynka odbiorcza jest zabezpieczona. Podtrzymał swoje twierdzenie, że sporna przesyłka nie została mu przez [...] S.A. doręczona oraz iż nie ponosi winy w nieuiszczeniu wpisu od skargi i nieuzupełnieniu jej odpisów.
Pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. skarżący uzupełnił argumentację zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa nie jest możliwe przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA: z 9.01.2017 r. II FZ 905/16; z 15.07.2014 r. II FZ 832/14; z 9.09.2014 r. I GZ 499/14 oraz z 2.10.2014 r. II OZ 1011/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Sądu pierwszej instancji nie uchybia prawu. Powołane przez skarżącego okoliczności braku winy w uchybieniu terminu nie zostały uprawdopodobnione. Postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło twierdzeń skarżącego w tym zakresie. Zarówno z informacji na kopercie zawierającej przedmiotowe wezwania do usunięcia braków jak i pisma operatora z dnia 11 października 2016 r. wynika, iż przesyłka została skarżącemu doręczona w trybie art. 73 p.p.s.a. Korespondencja była dwukrotnie awizowana (patrz: adnotacja na kopercie k. 18). Z powyższego nie wynika zatem, by niedokonanie czynności, do których skarżący był wzywany, wynikało z przyczyn od niego niezależnych.
Mając na uwadze powyższe okoliczności trudno przyjąć, by skarżący uchybił terminowi bez swojej winy, a stanowisko zajęte przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu było sprzeczne z prawem.
Dlatego, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.