Uzasadnienie
II OZ 316 / 10
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wstrzymał wstrzymanie zaskarżonej decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości.
Uzasadniając powyższe postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż decyzją z dnia [...] października 2009 r. Wojewoda Śląski utrzymał w mocy decyzję Starosty Częstochowskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r., udzielającej M. i R. H. zgody na wejście na teren nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], nr działki [...], stanowiącej własność Wspólnoty Gruntowej [...] w celu przejazdu z materiałami budowlanymi do czasu zakończenia stanu surowego budynku.
W skardze Wspólnoty Gruntowej wsi [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. Wojewoda Śląski odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca, w treści skargi wskazała, że wobec nieuwzględnienia jej wniosku przez organ zwraca się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd. Z treści skargi wynikało, że uprawnieni M. i R. H. dokonują zmiany przeznaczenia części nieruchomości nr [...] (użytkowanej dotychczas jako pastwisko) na drogę dojazdową do swojej posesji, co wiąże się z licznymi uszkodzeniami infrastruktury melioracyjnej znajdującej na tej nieruchomości, pozbawiając Wspólnotę możliwości rolniczego wykorzystywania gruntu w bliżej niesprecyzowanym okresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wstrzymując zaskarżoną decyzję wskazał, iż analiza okoliczności powołanych przez stronę skarżącą prowadzi do wniosku, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny i w pełni zasługuje na uwzględnienie. Brak jest jakichkolwiek wątpliwości, co do tego, że przyznane inwestorom M. i R. H. uprawnienie jest realizowane z naruszeniem uprawnień właściciela nieruchomości t.j. Wspólnoty Gruntowej. Opisane przez skarżącą, negatywne oddziaływania na nieruchomość w dostatecznym stopniu uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w której w ocenie Sądu, ustanowiono na rzecz uczestników postępowania służebność drogową bez sprecyzowania jej zakresu, udzielając zgody na wejście na teren całej działki nr [...].
Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż na tym etapie postępowania nie jest dopuszczalne merytoryczne rozpoznanie skargi, a więc badanie legalności zaskarżonej decyzji, jednak przedstawione wyżej okoliczności winny skutkować wstrzymaniem wykonania decyzji. Treść udzielonej zgody może, bowiem rodzić obawę wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody z powodu utwardzenia działki, stanowiącej własność Wspólnoty i wykorzystywanej przez nią rolniczo zwłaszcza, że nie sprecyzowano ani zakresu zajęcia, ani też okresu jej wykorzystywania w celach transportowych przez inwestorów w sytuacji udzielenia im pozwolenia na budowę przy błędnym założeniu, że nieruchomość przylega do drogi publicznej, podczas gdy faktycznie sąsiednia działka nr [...] stanowi własność Wspólnoty.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, podkreślając, iż rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą wydania orzeczenia co do samej skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M. i R. H., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia uczestnicy postępowania wskazali, iż droga prowadząca do ich nieruchomości jest wykorzystywana również do celów przeciwpożarowych m.in. przez samochody strażackie pobierające wodę z pobliskiego stawu, a także jako ciąg komunikacyjny, co znajduje swoje odzwierciedlenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, w którym ul. [...], wytyczona została wzdłuż północnej granicy działki nr [...] i oznaczona jako ciąg pieszojezdny. Rolnicze wykorzystanie działki nr [...] jest natomiast sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania terenu. Uczestnicy ponadto wskazali, iż zostali uprawnieni do korzystania z działki sąsiedniej tylko w ściśle określonym zakresie i celu tj. do przejazdu i transportu materiałów budowlanych istniejącą drogą, a pozwolenie to nie obejmuje całości działki. Utwardzenie drogi nie prowadzi natomiast do powstania niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a inwestorzy zostali zobowiązani w zaskarżonej decyzji do naprawienia wynikłych ewentualnie szkód. Zaskarżona decyzja również szczegółowo określiła zakres przedmiotowy i czasowy uprawnienia do skorzystania z działki sąsiedniej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy.
Wymaga przy tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji te, bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Celem natomiast instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt II OZ 741/08, LEX nr 493666).
Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, iż nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie może spowodować wystąpienie niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić trzeba, iż oceny prawidłowości kontrolowanego rozstrzygnięcia nie podważyła skutecznie argumentacja podnoszona w zażaleniu, w tym kwestie dotyczące przeznaczenia drogi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, fakt używania drogi przez inne pojazdy oraz okoliczność zobowiązania w skarżonej decyzji inwestorów do naprawy wynikłych szkód. Na ocenę tą nie mogły również wpłynąć argumenty odnoszące się do prawidłowości skarżonej decyzji, bowiem nie jest przedmiotem Sądu ocena tych kwestii na obecnym etapie postępowania.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., jako pozbawione uzasadnionych podstaw.