Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 133/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi [...] sp. j. z siedzibą w N. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.
[...] sp. j. z siedzibą w N. (zwana dalej "Spółką") wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 50,000 zł za przetwarzanie odpadów na składowisku bez wymaganego zezwolenia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Spółce wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że we wniosku skarżąca Spółka podała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do znacznego ograniczenia źródła jej zarobkowania, co w konsekwencji spowoduje redukcję etatów pracowniczych i zakończenie jej działalności, a wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji umożliwi jej udział w postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych.
Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarżąca Spółka nie wykazała istnienia okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu, nie sposób ocenić zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec nieznajomości sytuacji finansowej skarżącej. W sprawie nie złożono bowiem żadnych dokumentów na podstawie których możliwe byłoby dokonanie oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej, np. informacji dotyczących stanu posiadania środków finansowych, sprawozdania finansowego czy osiągniętego dochodu.
Ponadto Sąd wskazał, że z treści art. 24 ust. 5 pkt 7 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych wynika, że fakt wydania ostatecznej decyzji o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska może skutkować wykluczeniem wykonawcy z postępowania. Zaskarżona decyzja stała się ostateczna z chwilą jej doręczenia skarżącemu, zatem ewentualne wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez Sąd pozostaje bez wpływu na jej ostateczny charakter.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...] sp. j. z siedzibą w N., zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji polegającej na zapłacie kary pieniężnej nie wpłynie negatywnie na prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą, podczas gdy czasowe pozbawienie Spółki uczestnictwa w przetargach publicznych z zakresu ochrony środowiska jest głównym i zasadniczo jedynym źródłem utrzymania prowadzonej działalności gospodarczej.
W oparciu o powyższe zarzuty, skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przed Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; zwana dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd orzeka bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy.
Dokonana przez Sąd I instancji ocena w zakresie zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest prawidłowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie trafnie bowiem zwrócił uwagę, że skarżąca Spółka do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dołączyła żadnych dowodów, które dokumentowałyby jej aktualną sytuację majątkową. Zasadne jest zatem stanowisko Sądu I instancji, że w tej sytuacji nie było możliwości określenia, czy ewentualna szkoda spowodowana wykonaniem decyzji – tylko z uwagi na wysokość nałożonej kary pieniężnej – byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarte we wniosku twierdzenia o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zostały uprawdopodobnione stosownymi dokumentami chociażby takimi jak bilans, rachunek zysków i strat, które obrazowałyby aktualną, rzeczywistą kondycję finansową Spółki. Brak wiedzy co do rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej strony sprawia, że nie jest możliwa ocena, czy i w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji przed zakończeniem kontroli sądowej może wpłynąć na sytuację majątkową Spółki.
Argumentacja podniesiona w zażaleniu koncentrowała się na kwestii pozbawienia Spółki możliwości uczestnictwa w przetargach publicznych z zakresu ochrony środowiska. Rację ma Sąd I instancji, że zaskarżona decyzja wydana przez organ odwoławczy stała się ostateczna z chwilą jej doręczenia skarżącemu, a zatem ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje bez wpływu na jej ostateczny charakter. Zastosowanie art. 24 ust. 5 pkt 7 ustawy prawo zamówień publicznych związane jest z samym faktem wydania ostatecznej decyzji administracyjnej, a nie z jej wykonaniem tj. uiszczeniem nałożonej kary.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.