Postanowienie NSA z 29 stycznia 2008 r., II OZ 32/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SO/Wa 35/07 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie organowi grzywny

Sprawa

w sprawie z wniosku J. B. o wymierzenie Instytutowi Psychiatrii i Neurologii w W. grzywny za nieprzekazanie skargi w przedmiocie zaświadczenia o stanie zdrowia postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz

Uzasadnienie

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", stosownie do § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm./ zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SO/Wa 35/07, zobowiązał skarżącego J. B. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniosku J. B. o wymierzenie Instytutowi Psychiatrii i Neurologii w W. grzywny za nieprzekazanie skargi w przedmiocie zaświadczenia o stanie zdrowia.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący zarzucając naruszenie art. 239 pkt 1 lit. c i lit. e ppsa uznając, że sprawa z zakresu świadczeń leczniczych i ubezpieczeń społecznych podlega ustawowemu zwolnieniu od ponoszenia kosztów sądowych oraz naruszenie art. 6 § 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Skarżący stwierdził, że zaświadczenie o stanie zdrowia jest świadczeniem leczniczym przewidzianym w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej. Ponadto skarżący wskazał, że nie zgadza się z generalną zasadą odpłatności wniosków o ukaranie organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 ppsa zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wpis w niniejszej sprawie został ustalony, przez Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zobowiązanie skarżącego przez Sąd I instancji do uiszczenia wpisu od wniosku o ukaranie organu grzywną jest słuszne i zgodne z obowiązującym prawem. Stosownie bowiem do § 4 powyższego rozporządzenia wpis stały od wniosku o wszczęcie postępowania, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 100 zł. Odnosząc się do zarzutu skarżącego uznać należy, że skarżący błędnie interpretuje treść przepisu art. 239 pkt 1 lit. c, który mówi o zwolnieniu od ponoszenia kosztów sądowych w sprawach z zakresu świadczeń leczniczych. Sprawa z zakresu wydania zaświadczenia o stanie zdrowia, określona w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 Nr 14, poz.

89. należy do kategorii spraw dotyczących świadczeń zdrowotnych, stanowiących szerszą kategorię spraw niż podlegające ustawowemu zwolnieniu świadczenia lecznicze.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.