Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2015 r. sygn. akt VII SA//Wa 2225/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", odrzucił skargę K.L. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że mimo wezwania do uiszczenia wpisu od skargi i nadesłania dwóch jej odpisów, zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Skarżący nie uiścił wpisu. Nie przedłożył także wymaganych odpisów. Dlatego jego skarga została odrzucona.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się umożliwienia mu wyrażenie problemu z którym występuje, a który dotyczy legalności wybudowania kominów na wskazanych posesjach, a z których dym przedostaje się do wnętrza jego mieszkania. Jednocześnie wniósł o zmianę stanowiska Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie skarga skarżącego została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 tej ustawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W sprawie niesporne jest, że w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisów. Natomiast zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast m. in. skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 ww. art.).
Z treści art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, przepis art. 47 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237).
W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje, że mimo wezwania nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci dwóch jej odpisów. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że niezłożenie przez stronę, mimo wezwania, wymaganych egzemplarzy odpisów skargi, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co uzasadnia jej odrzucenie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Powyższy pogląd znajduje oparcie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający przedmiotowe zażalenie stanowisko to w pełni podziela.
Skarżący nie kwestionował także, iż nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu od skargi w wysokości 100 zł, do czego był wzywany. W aktach znajduje się informacja, że do 26 października 2015 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy.
W tej sytuacji prawidłowo w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzucił wniesioną w sprawie skargę. Dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.