Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 września 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 787/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. C. na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 lutego 2020 r. nr... w przedmiocie przedstawienia w określonym terminie ekspertyzy technicznej.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że M. C. wniósł 12 marca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 5 lutego 2020 r. nr... w przedmiocie nałożenia nakazu przedstawienia ekspertyzy technicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 22 kwietnia 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona skarżącemu 3 czerwca 2020 r.
Sąd wskazał, że stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 3 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Wobec niewskazania numeru PESEL przez skarżącego został on prawidłowo wezwany na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia warunku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Termin do usunięcia powyższego braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 10 czerwca 2020 r.
Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. C. wskazując, że nigdy nie otrzymał wezwania Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd Wojewódzki orzekał na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. o odrzuceniu skargi w następstwie ustalenia, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi przez wskazanie numeru PESEL, po uprzednim doręczeniu wezwania sądowego. Uwzględniając jednak wyjaśnienia skarżącego zawarte w zażaleniu zauważyć trzeba, że kwestię sporną w rozpoznawanej sprawie stanowi skuteczność doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL.
Wskazać należy, że do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się co do zasady tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (art. 65 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że aby w sposób prawidłowy doręczyć pismo sądowe należy zastosować tryb, o jakim mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz.U. z 2020 poz. 819).
Stosownie do § 2 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia pismo sądowe jest wysyłane jako przesyłka polecona, do której dołącza się formularz potwierdzenia odbioru (wg wzoru określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia). Zgodnie zaś z § 4 ust. 1 cytowanego rozporządzenia odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Pracownik operatora lub osoba występująca w imieniu operatora, pracownik sądowej służby doręczeniowej, osoba zatrudniona w sądzie lub komornik wpisują na formularzu potwierdzenia odbioru datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbiorcy i zaznaczają sposób doręczenia, co potwierdzają własnoręcznym podpisem. Na przesyłce doręczający wpisuje datę doręczenia, co potwierdza własnoręcznym podpisem (§ 4 ust. 2 rozporządzenia).
Podkreślenia wymaga, że z uwagi na skutki procesowe, jakie wiążą się dla strony z zastosowaniem trybu doręczeń przesyłek sądowych, szczególnie rygorystycznie należy przestrzegać procedury wymienionej we wskazanych powyżej przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2016 r., II FZ 16/16, CBOSA).
W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z treści którego wynika, że przesyłkę tę doręczono 3 czerwca 2020 r. W miejscu przeznaczonym na wpisanie imienia i nazwiska osoby odbierającej przesyłkę znajduje się odręczny podpis, z którego wynika, że przesyłkę odebrał "C. W.". Zwrotne potwierdzenie odbioru nie wskazuje jednakże, w jakim charakterze działał ww. odbierając korespondencję sądową adresowaną do skarżącego. Nie został bowiem wypełniony pkt 1 ww. formularza przez wskazanie, czy przesyłkę doręczono adresatowi, czy też innemu podmiotowi (dozorca domu, administracja domu, dorosły domownik, sołtys, upoważniony pracownik).
Z akt sprawy wynika, że Sąd Wojewódzki podjął czynności sprawdzające, jednak nie pozwalają one na zweryfikowanie zarzutów zażalenia. Mianowicie 16 listopada 2020 r. zarządzono wszcząć postępowanie reklamacyjne dotyczące przesyłki z 29 maja 2020 r., adresowanej do Skarżącego M. C. - ZPO (k. - 18) w związku z faktem, że zwrotne potwierdzenie odbioru nie zawiera informacji, komu doręczono przesyłkę. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oznaczona była numerem (00)...., zaś znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja reklamacyjna dotyczy przesyłki o numerze...., doręczonej skarżącemu w innej dacie.
W tym stanie rzeczy uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że sporna przesyłka została skutecznie doręczona skarżącemu w dacie wskazanej w treści zwrotnego potwierdzenia odbioru, a tym samym rozpoczął się bieg terminu do uzupełnienia braków skargi, który następnie upłynął bezskutecznie, należało ocenić jako przedwczesne.
Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.
- - ---------------------- 3