Postanowienie NSA z 23 marca 2006 r., II OZ 320/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. i T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 753/05 przyznające T. i T. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych a w pozostałym zakresie oddalające wniosek

Sprawa

w sprawie ze skargi T. i T. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 kwietnia 2005 r., znak[...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski przewodniczący

Uzasadnienie

Skarżący T. i T. S. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący posiadają działkę budowlaną o powierzchni 6490 m2 i uzyskują dochody w wysokości 1790,72 zł brutto miesięcznie z tytułu emerytury.

Postanowieniem z dnia 10 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącym prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych a oddalił wniosek w zakresie przyznania adwokata. Jak wskazał Sąd we wniosku skarżący podają, że posiadają działkę budowlaną o powierzchni 6490 m2. Wnioskodawcy wskazują, iż znaczną część dochodów przeznaczają na lekarstwa. Koszty związane z utrzymaniem i leczeniem będące głównym obciążeniem budżetu nie są dokładnie znane, co uniemożliwia Sądowi dokładną oceną sytuacji materialnej. Są to jednak wydatki w zasięgu możliwości finansowej wnioskodawców. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący nie mogli ponieść kosztów związanych z wynagrodzeniem adwokata o czym świadczy posiadania stałych dochodów w postaci emerytur.

T. i T. S. złożyli na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie w którym wnieśli o jego uchylenie i przyznanie adwokata. Skarżący podnieśli, iż działka budowlana nie przedstawia żądnej wartości ze względu na wybudowanie w jej granicy cmentarza a bez adwokata nie będą w stanie uzyskać odpowiedzi na zagadnienia prawne jakie przedstawili Sądowi I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.

Przede wszystkim należy podkreślić, że dostępność do sądu wymaga z natury rzeczy posiadania środków finansowych, stąd też dla wydatków związanych z prowadzeniem procesu strona powinna naleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków, niebędących niezbędnymi dla jej utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazali w przekonywujący sposób, iż znajdują się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby ich do przyznania im prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Skarżący osiągają bowiem stały dochód z tytułu emerytur w wysokości 1790,72 zł brutto miesięcznie. W ocenie Sądu skarżący w obecnej sytuacji dochodowej, przy racjonalnym gospodarowaniu środkami finansowym i oszczędnościach w wydatkach są w stanie ponieść koszty postępowania w postaci wynagrodzenia adwokata.

W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo postanowieniem z dnia 10 lutego 2006 r. przyznał T. i T. S. prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych a odmówił przyznania adwokata z urzędu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.