Postanowienie NSA z 22 kwietnia 2015 r., II OZ 320/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 941/14 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 13 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 941/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego, pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 3 lutego 2015 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 12 lutego 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez nadesłanie jego odpisu celem doręczenia organowi w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania.

Pomimo upływu terminu w dniu 25 lutego 2015 r. brak formalny wniosku nie został uzupełniony. Skarżący nadesłał jedynie pismo zawierające uprawdopodobnienie okoliczności podnoszonych we wniosku.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że wobec tego, iż skoro brak formalny pisma nie został uzupełniony, to na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zaszła podstawa do pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Skarżący został także wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:

• naruszenie przepisów postępowania art. 47 § 1 i § 2 P.p.s.a. i art. 49 § 1, § 2, § 3 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie co doprowadziło do nieuzasadnionego pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku bez rozpoznania,
• naruszenie przepisów art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji RP poprzez nadmiernie rygorystyczną wykładnię przepisów wskazanych w P.p.s.a. przewidujących pozostawienie wniosku strony bez rozpoznania, nieuwzględniającą konstytucyjnych zasad prawa strony do rozpoznania sprawy przez niezawisły sąd oraz zakazu zamykania drogi sądowej.

W uzasadnieniu wskazano, że niezłożenie odpisu pisma nie może zostać zakwalifikowane jako braku istotnego, bowiem wskazując na orzecznictwo NSA skarżący podniósł, że uznaje się, iż sąd może sam we własnym zakresie wykonać kopie pisma i nadać sprawie bieg. Ponadto wyjaśnił, że w sprawie działał bez profesjonalnego pełnomocnika, co nie pozwoliło mu na właściwą ocenę treści wezwania Sądu. Skarżący nie wykonał wezwania w tej części, ponieważ nie posiadał kopii pisma złożonego w Sądzie, więc był pozbawiony możliwości złożenia odpisu pisma. Skarżący zamieszkuje przede wszystkim w Niemczech, a zakreślony siedmiodniowy termin nie pozwalał mu na przyjazd do Sądu i wykonanie kopii pisma z akt sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, chociaż argumentację zawartą w uzasadnieniu zażalenia należy uznać za chybioną.

W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 13 marca 2015 r. pozostawiono wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku bez rozpoznania, z powodu nieprzedłożenia, mimo wezwania, w zakreślonym terminie, odpisu tego wniosku.

Kwestię przywrócenia terminu do dokonania danej czynności regulują przepisy rozdziału 6 P.p.s.a. (art. 85 – 89). Nie ulega jednakże wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu musi odpowiadać wszelkim warunkom formalnym pisma procesowego. Jest to bowiem pismo strony o którym mowa w art. 45 P.p.s.a., a każde pismo strony winno zawierać elementy wymienione w art. 46 i 47 P.p.s.a. Przepis art. 47 § 1 P.p.s.a. stanowi, że "do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych". W sytuacji zaś gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Z treści art. 49 P.p.s.a. wynika, że tryb w nim określony ma zastosowanie w razie takich braków formalnych, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, tj. wywołanie przez nie właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych uczestniczących w postępowaniu podmiotów (uczestników postępowania). Niedołączenie odpisów skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuacje procesową pozostałych stron postępowania, jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd – tak NSA w uchwale siedmiu sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko zajęte we ww. uchwale, jednakże - zdaniem Sądu - uchwała ta nie ma zastosowania w tej sprawie. Przedmiotowa sprawa, jak już wyżej wskazano, dotyczy wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosku strony o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie orzeczenia nie doręcza się pozostałym uczestnikom postępowania. W tej sytuacji należy poddać w wątpliwość samą zasadność wzywania strony do nadesłania odpisu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Trudno bowiem twierdzić, by niezałączenie przez stronę odpisu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wywierało oczywisty wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania, skoro sam wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest im doręczany, a tym samym było brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie temu wnioskowi dalszego biegu.

W związku z tym, że brak odpisu był jedynym powodem pozostawienia przedmiotowego wniosku skarżącego bez rozpoznania, to mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.