Postanowienie NSA z 12 kwietnia 2019 r., II OZ 320/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. i P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 900/18 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi K. K. i P. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] znak: [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 900/18, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) odrzucił skargę K. K. i P. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] znak: [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych.

Sąd wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącym w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a. w dniu 16 stycznia 2019 r. Termin na jego uiszczenia upłynął bezskutecznie. Wobec czego Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania bowiem skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skargi. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu.

Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Wskazali, że powodem niepodjęcia zarządzenia o uiszczeniu wpisu w kwocie 500 zł wysłanym przez Sąd w dniu 16 stycznia 2019 r. był fakt, iż skarżący w okresie, w którym nastąpił termin skutecznego doręczenia zarządzenia przebywali poza krajem. Na dowód tego skarżący przedstawili wpisy w paszportach, z których wynika, że w okresie od 1 lutego 2019 r. do 23 lutego 2019 r. przebywali i mieszkali poza krajem.

W ich ocenie w zaistniałej sytuacji nie było możliwości złożenia wpisu sądowego z przyczyn obiektywnych i od nich niezależnych.

Ponadto wskazano, że wysokość wpisu sądowego jest absurdalna i znacząco przewyższa wartość sporu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd wojewódzki prawidłowo uznał, że skarga wniesiona przez skarżących podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Skarga jako pismo podlegające opłacie powinna zostać opłacona w wysokości przewidzianej w rozporządzeniu Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W razie braku wpisu od skargi Sąd stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności w sprawie. Wówczas przewodniczący wzywa wnoszącego skargę do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3).

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że skarga nie została opłacona. Wobec tego przewodniczący wydziału zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2018 r. wezwał skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Zarządzenie to zostało doręczone w trybie art. 73 P.p.s.a. tzw. doręczenie zastępcze albowiem niemożliwe okazało się doręczenie go w sposób wskazany w art. 65-72 P.p.s.a. Zgodnie z § 4 ww. przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Chodzi tu o upływ 14 dni od momentu pozostawienia przez pocztę pierwszego zawiadomienia o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej tzw. awizo.

Jak wynika z akt sprawy pierwsze awizowanie przesyłki zawierającej wezwanie nastąpiło 2 stycznia 2019 r. (zwrot k. 13 i 15 akt) a zatem wobec nieodebrania przesyłki w terminie kolejnych 14 dni od pozostawienia zawiadomienia (pomimo podwójnego awizowania) uznać należało, że doręczenie nastąpiło z upływem ostatniego dnia 14 dniowego okresu na odebranie awizowanej przesyłki tj. w dniu 16 stycznia 2019 r. Od tego dnia skarżącym zaczął biec 7 dniowy termin na uiszczenie wpisu od skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 23 stycznia 2019 r.

Wobec powyższego przebywanie skarżących za granicą w terminie od 1 lutego 2019 r. do 23 lutego 2019 r. w żaden sposób nie uzasadnia twierdzenia, że nie nastąpiło uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wprost przeciwnie będąc w kraju w okresie od 2 stycznia 2019 r. do 16 stycznia 2019 r. z niewyjaśnionych powodów nie odebrali prawidłowo do nich zaadresowanej przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu co spowodowało, że przesyłka została uznana za doręczoną w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a.

Z uwagi na powyższe uznać należało, że termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 23 stycznia 2019 r. a zatem odrzucenie skargi przez Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. postanowieniem z dnia 29 stycznia 2019 r. było prawidłowe i uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.