Postanowienie NSA z 28 marca 2006 r., II OZ 322/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 663/05 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 663/05 o oddaleniu skargi S. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 marca 2005 r., zn. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 25 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 marca 2005 r. Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednakże z uwagi na wniesienie wniosku po terminie Sąd postanowieniem z dnia 14 grudnia 2005 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 25 listopada 2005 r. W dniu 2 stycznia 2006 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W piśmie tym skarżący podniósł, że nie mógł być obecny na rozprawie, gdyż poważnie się rozchorował, a dopiero w dniu 2 grudnia 2005 r. udało mu się uzyskać informację o rozstrzygnięciu. Według S. B. okoliczności te wskazują na zasadność przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że skarżący nie wykazał, aby uchybienie terminu było niezawinione. Brak winy jest zaś niezbędną przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności, której termin został uchybiony. Sąd podkreślił, iż ani skarżący ani jego pełnomocnik nie stawili się na rozprawie, z przedstawionego zaświadczenia nie wynika natomiast, aby skarżący nie mógł uczestniczyć w rozprawie w dniu 25 listopada 2005 r.

Pismem z dnia 27 stycznia 2006 r. S. B. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 12 stycznia 2006 r. W zażaleniu tym skarżący podniósł, że wielokrotnie dzwonił do sądu przez kilka dni, lecz nie mógł uzyskać informacji o rozstrzygnięciu, gdyż albo łączył się z niekompetentnymi osobami, albo nie mógł uzyskać połączenia. Skarżący ponadto podniósł, iż z uwagi na odległość pomiędzy Sądem a miejscem zamieszkania nie mógł stawić się na rozprawie, ponieważ podróż mogła spowodować znaczne pogorszenie stanu zdrowia, zagrażające nawet życiu. Skarżący stwierdził, że stawiennictwo na rozprawie nie było obowiązkowe i nie spodziewał się rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Do zażalenia skarżący załączył kopie pisma sądu zawiadamiającego o nieobowiązkowym stawiennictwie na posiedzeniu Sądu w dniu 25 listopada 2005 r. oraz zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego, że skarżący leczy się z powodu owrzodzenia żylakowatego, a choroba ma charakter przewlekły.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne. Według przepisu art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności, której termin został uchybiony, jeżeli strona wykaże, iż uchybienie terminu nie nastąpiło z jej winy. Z wnioskiem takim należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. Powinien on wskazywać okoliczności przemawiające za brakiem winy wnioskującego w niedokonaniu czynności w terminie, czyli wskazywać na przeszkodę, której strona nie mogła usunąć zachowując należytą staranność. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać czynności, której strona nie dokonała w wyznaczonym terminie. Niespełnienie powyższych wymogów powoduje odmowę przywrócenia terminu.

W niniejszej sprawie skarżący w dniu 2 grudnia 2005 r. złożył jedynie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 25 listopada 2005 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył dopiero w dniu 2 stycznia 2006 r. Wniosek ten nie zawiera uzasadnienia, z którego wynikałoby, że w przypadku tym zachodził obiektywny brak możliwości złożenia wniosku w terminie. O terminie tej rozprawy, co wynika z akt, skarżący został prawidłowo powiadomiony. Na rozprawie nie stawił się skarżący ani ustanowiony pełnomocnik. Stawiennictwo nieobowiązkowe nie oznacza, że strona jest zwolniona od zainteresowania własną sprawą. Powołane w zażaleniu powody uchybienia terminu (brak możliwości uzyskania informacji o sprawie do dnia drugiego grudnia 2005 r.) zdaniem Sądu nie znajdują uzasadnienia, jednakże nie biorąc pod uwagę przyczyn uchybienia terminu, należy podkreślić, że przyczyna ta ustala z pewnością w dniu 3 grudnia 2005 r., w którym skarżący wniósł wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wraz z tym wnioskiem skarżący powinien był wnieść o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożył dopiero w dniu 2 stycznia 2006 r. nie zachowując terminu przewidzianego w art. 87 §1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie może stanowić argumentu przemawiającego za przywróceniem terminu stan zdrowia skarżącego, skoro nie został wykazany bezpośredni wpływ choroby na dokonane uchybienie. Z przedstawionych sądowi dokumentów wynika jedynie, że skarżący przewlekle choruje, natomiast nie wynika, aby skarżący nie mógł w terminie złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Okoliczności te tym bardziej nie zwalniają z odpowiedzialności

Sygn. akt II OZ 322/06 pełnomocnika. Nie może mieć znaczenia, jako okoliczność świadcząca o braku winy w uchybieniu terminu, przeświadczenie skarżącego, że wyrok nie zostanie wydany na tym posiedzeniu (w dniu 25 listopada 2005 r.).

Z powyżej wskazanych przyczyn zażalenie nie może zostać uwzględnione. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.