Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołań (m.in. skarżącego stowarzyszenia) od decyzji Starosty Średzkiego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą drogową, elektroenergetyczną i techniczną.
W skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 792/16 odmówiono skarżącemu stowarzyszeniu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z dnia 10 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 792/16. Pismem z dnia 1 lutego 2017 r. skarżące stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie z dnia 10 stycznia 2017 r., wskazując sygnaturę akt IV SA/Po 638/16.
Następnie zarządzeniem z dnia 7 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie).
Stowarzyszenie złożyło zażalenie na powyższe zarządzenie, w którym wniosło o:
- uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości,
- rozpoznanie zażalenia z dnia 1 lutego 2017 r.,
- sprostowanie i uzupełnienie zaskarżonego zarządzenia,
- zwolnienie od kosztów wpisu sądowego w części,
- ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że nie zostało dotąd rozpoznane zażalenie z dnia 1 lutego 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2017 r. Ponadto w zaskarżonym zarządzeniu nie określono, że sprawa dotyczy postępowania administracyjnego przed Starostą Średzkim w przedmiocie decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]. Sprostowanie zarządzenia w tym względzie strona uważa za konieczne z uwagi na fakt, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu toczą się inne sprawy dotyczące tej samej decyzji Starosty Średzkiego. Stowarzyszanie wskazało ponadto, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z dnia 2 marca 2017 r. sprostowało błędne oznaczenie sygnatury akt sprawy w zażaleniu z dnia 1 lutego 2017 r. W związku z powyższym wniesiono o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego oraz o przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku Przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak stanowi art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Mając powyższe na uwadze Przewodniczący Wydziału prawidłowo ustalił wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu sądowego od skargi na kwotę 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia.
Odnosząc się do argumentacji zażalenia stwierdzić trzeba, że brak było podstaw do sprostowania czy też uzupełnienia zaskarżonego zarządzenia. W jego treści wyraźnie określono będące przedmiotem skargi rozstrzygnięcie, tj. postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalność odwołania. Takie określenie przedmiotu zaskarżenia jest precyzyjne i uznać je należy za wystarczające, bez konieczności wskazywania dodatkowo, że ww. postanowienie Wojewody Wielkopolskiego dotyczy odwołania od decyzji Starosty Średzkiego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...]. Okoliczność ta wprost wynika z treści zaskarżonego postanowienia i powinna być znana stronie wnoszącej skargę.
Nie mogła odnieść zamierzonego skutku również argumentacja stowarzyszenia odnosząca się faktu złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2017 r. i konieczności jego uprzedniego rozpoznania przed wydaniem zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Należy podkreślić, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane po prawomocnym rozpoznaniu wniosku strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Od postanowienia Sądu z dnia 10 stycznia 2017 r. nie przysługuje już środek odwoławczy do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym stanowi art. 260 p.p.s.a. Dla prawidłowości wydania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego nie miał zatem znaczenia fakt złożenia w tej sprawie zażalenia na postanowienie z dnia 10 stycznia 2017 r. Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu stwierdzić trzeba, że ocena sytuacji majątkowej strony może nastąpić jedynie w ramach postępowania o przyznanie prawa pomocy a nie w ramach niniejszego postępowania zażaleniowego. Takie postępowanie zostało przeprowadzone a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, jak zostało wyżej wskazane, postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2016 r. odmawiające przyznania stronie skarżącej prawa pomocy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.