Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 221 w zw. z art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, odrzucił skargę kasacyjną P. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalającego skargę P. A. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie zawieszenia wykonywania prawa zawodu, która została opłacona znakami opłaty sądowej.
Od powyższego postanowienia pełnomocnik P. A. wniósł "skargę kasacyjną", domagając się jej uwzględnienia w trybie art. 185 § 1 p.p.s.a., uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazania poprzedniej skargi kasacyjnej skarżącego do rozpoznania, co do istoty podniesiony w niej zarzutów. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 212 § 2 p.p.s.a. opłaty sądowe w postępowaniu przed sądami administracyjnymi są dochodami budżetu państwa, a zatem opłacone znakami opłaty sądowej i wniesione do sądu pismo nie może być traktowane przez sąd jako nieopłacone do czasu zwrócenia wnoszącemu znaków dokonanej opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie zauważyć należy, że w myśl art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie. Skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 9 lutego 2009 r. została złożona w terminie, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a., dlatego należało ją potraktować jako zażalenie podlegające rozpoznaniu. Zażalenie to nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie wpis od skargi jak i skargi kasacyjnej był wpisem stałym. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 4 w zw. z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały w sprawach skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter wynosi 200 zł, a wpis od skargi kasacyjnej w tej sprawie wynosi 100 zł.
Pomimo, iż w znakach opłaty sądowej uiszczono kwotę wyższą, to nieprawidłowy był sposób jej wniesienia. Zgodnie bowiem z art. 219 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Uiszczenie opłaty w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie może nastąpić w innej formie niż przewidziana w ustawie p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie został uiszczony. Wbrew twierdzeniom zażalenia, niezależnie od terminu zwrotu znaków opłaty sądowej, nie można uznać aby wpis został skutecznie uiszczony.
W tym stanie sprawy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest zgodne z prawem, a zażalenie podlega oddaleniu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.