Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku Z. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie z jego skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 marca 2005 r., odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podkreślił, że warunkiem przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w oparciu o przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest wykazanie we wniosku sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego szczególnego uprawnienia. W złożonym wniosku PPF skarżący nie wskazał natomiast żadnych okoliczności, które pozwalałyby na uwzględnienie jego żądania. Wniosek ten nie zawierał bowiem jakichkolwiek danych o stanie rodzinnym i majątkowym skarżącego, zatem w ocenie Sądu I instancji nie zachodziły podstawy do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Sąd słusznie podkreślił, że skarżący zamiast przedstawić okoliczności, wskazujące na zasadność wniosku, w formularzu (a także wszystkich innych pismach) ubliża powadze Sądu oraz urzędów.
Postanowienie z dnia 13 lutego 2006 r. zostało przez Z. D. zaskarżone pismem z dnia 22 lutego 2006 r., w którym skarżący ponownie używając obelżywych sformułowań, zawarł pretensje nie odnoszące się do treści postanowienia z dnia 13 lutego 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, który nie znalazł podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy w oparciu o złożony wniosek PPF. Wniosek ten faktycznie nie zawiera żadnych informacji pozwalających określić stan majątkowy i rodzinny skarżącego. Bez tych danych Sąd nie jest w stanie uznać, że skarżący nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 powoływanej ustawy. Bezsporną jest zatem okoliczność, że skarżący sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy nie wykazał. W tym stanie rzeczy postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem, a zażalenie podlega oddaleniu.
Z powyżej wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak sentencji postanowienia.