Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Go 785/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie S. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 października 2013 r., którym Sąd ten odrzucił skargę S. Z. na postanowienie Wojewody L. z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.
Sąd wskazał, że przyczynę odrzucenia stanowiła okoliczność nieuzupełnienia przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej braku formalnego skargi w postaci braku pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przez Sądem. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 października 2013 r.
W dniu 8 listopada 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika zatytułowane "Zażalenie", w którym pełnomocnik zakwestionował zasadność odrzucenia skargi, zarzucił obrazę art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż braki formalne skargi nie zostały uzupełnione oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż pełnomocnik skarżącej był wzywany do doręczenia pełnomocnictwa. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie na postanowienie z dnia 24 października 2013 r. o odrzuceniu skargi podlegało odrzuceniu.
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia wymienione w pkt od 1 do 10 tego przepisu. Przepis art. 173 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w danej sprawie, wobec czego właściwym środkiem jego zaskarżenia jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie.
Tymczasem reprezentujący S. Z. profesjonalny pełnomocnik wniósł zażalenie na przedmiotowe postanowienie Sądu. W takiej sytuacji wniesione nieprawidłowo zażalenie zamiast skargi kasacyjnej podlegało odrzuceniu.
Nadto Sąd zwrócił uwagę, że chociaż zażalenie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, co jest wymogiem formalnych przewidzianym dla skargi kasacyjnej (art. 175 p.p.s.a.), to jednak ze względu na okoliczność, iż zażalenie to nie zawierało wyraźnie wskazanej podstawy prawnej, co również jest wymogiem przewidzianym dla skargi kasacyjnej (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.) nie mogło ono zostać potraktowane jako taka skarga.
W konsekwencji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.
Na powyższe postanowienie S. Z. złożyła zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając:
- 1. naruszenie art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie;
- 2. naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, a w konsekwencji brak wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia wymienione w pkt od 1 do 10 tego przepisu.
Nie ulega wątpliwości, że postanowienie odrzucające skargę jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a w takim przypadku, zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. środkiem odwoławczym przysługującym stronie jest skarga kasacyjna.
Sąd I instancji, odrzucając "zażalenie" skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi, przyjął, że odrzucony środek odwoławczy był w istocie zażaleniem, a nie skargą kasacyjną.
Wskazać należy, że dokonując kwalifikacji danego środka zaskarżenia przede wszystkim należy kierować się jego treścią oraz analizą elementów, jakie powinny spełniać poszczególne środki zaskarżenia. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zabrakło tego typu pogłębionej analizy, co w zasadzie czyni niemożliwym prześledzenie w pełni toku rozumowania Sądu I instancji. Sąd wskazał jedynie ogólnikowo, że chociaż zażalenie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, co jest wymogiem formalnych przewidzianym dla skargi kasacyjnej (art. 175 p.p.s.a.), to jednak ze względu na okoliczność, iż zażalenie to nie zawierało wyraźnie wskazanej podstawy prawnej, co również jest wymogiem przewidzianym dla skargi kasacyjnej (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.) nie mogło ono zostać potraktowane jako taka skarga.
Odnosząc się do tak ogólnie sformułowanego twierdzenia wskazać należy, że wniesione przez skarżącą pismo procesowe zawiera zarzut naruszenia konkretnie wskazanego przepisu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), a sam brak powołania się na art. 174 p.p.s.a. czy literalnego wskazania, czy strona zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego, czy przepisów postępowania, nie powoduje zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż pismo zawiera wady konstrukcyjne uniemożliwiające jego rozpoznanie jako skargi kasacyjnej.
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim powinien zatem dogłębnie przeanalizować, czy wniesiony środek odwoławczy można potraktować jako skargę kasacyjną, czy też należy traktować jako zażalenie. Przy analizie należy kierować się przede wszystkim treścią art. 176 p.p.s.a. W przypadku stwierdzenia, że środek zaskarżenia spełnia warunki formalne określone dla skargi kasacyjnej, należy przyjąć, że takim środkiem zaskarżenia jest wniesione pismo procesowe.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 4