Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Parafia [...] w W. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia 22 września 2022 r., nr 1017/22, w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego ogrodzenia.
Z uwagi na to, że skarga została podpisana przez Z. G., pismem z dnia 5 grudnia 2022 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 22 listopada 2022 r. (k. 1), wezwano Z. G. do wskazania, którą jest z osób wymienionych w art. 35 § 1 i § 2 P.p.s.a. oraz do wykazania powyższego faktu oryginałem lub poświadczoną za zgodność z oryginałem kopią stosownego dokumentu (np. umowa o pracę) – w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia pełnomocnika. W piśmie z dnia 12 grudnia 2022 r. wskazano, że Z. G. jest pełnomocnikiem skarżącej na podstawie umowy zlecenie. Wobec niewykazania prawidłowego umocowania Z. G. został pominięty jako pełnomocnik skarżącej, o czym zawiadomiono skarżącą oraz Z. G. pismami z dnia 1 lutego 2023 r. (k. 49 i 50).
Pismem z dnia 1 lutego 2023 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 3 stycznia 2023 r., wezwano bezpośrednio skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez podpisanie skargi z dnia 20 października 2022 r. lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej oraz nadesłanie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej 6 lutego 2023 r. (zpo – k. 51).
W piśmie z dnia 12 lutego 2023 r. (nadanym w placówce operatora pocztowego 13 lutego 2023 r.) skarżąca wskazała, że sąd w piśmie z dnia 1 lutego 2023 r. nie wskazał o jaką skargę chodzi (tj. nie podał pełnego tytułu skargi i jej daty), co skutkowało tym, że musiała się domyślać jaka skarga jest przedmiotem wezwania. Wskazała również, że skarga została złożona z jednym odpisem. Jednocześnie w treści tego pisma skarżąca wskazała, że inne sądy nie kwestionują decyzji skarżącej o wyborze pełnomocnika, jak i samego dokumentu pełnomocnictwa. Do pisma tego dołączono: własnoręcznie podpisaną skargę z dnia 20 października 2022 r. przez osobę upoważnioną do reprezentowania skarżącej (tj. księdza Z. K.), odpis pisma z dnia 21 grudnia 2022 r. oraz odpis pisma z 21 grudnia 2022 r. z załącznikami.
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2373/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę.
Sąd wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej 6 lutego 2023 r. (zpo – k. 51). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższych braków skargi upłynął bezskutecznie 13 lutego 2023 r. Z akt sprawy wynika, że w powyższym terminie skarżąca nadesłała jedynie własnoręcznie podpisaną skargę, nie nadesłała jednak jednego odpisu skargi z załącznikami. Brak ten stanowi zatem formalną przeszkodę do kontynuowania niniejszego postępowania. Odpis ten był niezbędny celem doręczenia go uczestnikowi postępowania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wskazała, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 3 stycznia 2023 r. złożyła odpis skargi wraz z odpisami dla stron w 2 egzemplarzach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie.
W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez podpisanie skargi z dnia 20 października 2022 r. lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej oraz nadesłanie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono skarżącej w dniu 6 lutego 2023 r., zatem termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał z dniem 13 lutego 2023 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała prawidłowo wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, bowiem nadesłała własnoręcznie podpisaną skargę z dnia 20 października 2022 r. przez osobę upoważnioną do reprezentowania skarżącej (tj. księdza Z. K.), odpis pisma z dnia 21 grudnia 2022 r. oraz odpis pisma z 21 grudnia 2022 r. z załącznikami. Na prezentacie Sądu z dnia 16 lutego 2023 r. (k.
- 52) wskazano, że do pisma załączono 3 załączniki + odpis. Ze znajdujących się w aktach sprawy pism nie wynika aby do pisma z dnia 12 lutego 2023 r. załączony został odpis skargi z załącznikami.
Odnosząc się do podniesienia w zażaleniu, że w piśmie z dnia 1 lutego 2023 r. Strona stwierdziła, że nie wie o jaką skargę chodzi, odnotować należy, że konstrukcja wezwania do usunięcia braków formalnych (pismo z dnia 1 lutego 2023 r. sporządzone przez specjalistę Wydziału VII WSA w Warszawie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 3 stycznia 2023 r.) jest jasna i umożliwia zidentyfikowanie żądanego przez WSA w punkcie b) "jednego odpisu skargi wraz z załącznikami". W punkcie a) analizowanego pisma specjalisty z dnia 1 lutego 2023 r. jest przecież mowa o obowiązku "podpisania skargi z dnia 20 października 2022 r. lub nadesłaniu skargi".
Zauważyć także należy, że skarżąca Parafia wykonała wezwanie sformułowane w punkcie a) pisma z dnia 1 lutego 2023 r. O tym, że teza o braku zrozumienia treści wezwania z dnia 1 lutego 2023 r. nie jest przekonująca świadczy również to, że jednocześnie z przesłaniem skargi podpisanej przez uprawnionego do reprezentacji Proboszcza Parafii, skarżąca poinformowała w piśmie z dnia 12 lutego 2023 r., że już przesłała jeden opis skargi. Wprost zatem przyznała, że do wezwania z dnia 1 lutego 2023 r., w zakresie nadesłania odpisu skargi, na tym etapie postępowania nie zastosowała się.
Warto jeszcze przypomnieć, że do nadesłania odpisu skargi skarżąca była wezwana w piśmie z dnia 1 lutego 2023 r. po raz drugi. Po raz pierwszy wezwanie to sformułowano w piśmie specjalisty Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 5 grudnia 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 22 listopada 2022 r. Wbrew twierdzeniu zawartemu w piśmie skarżącej z dnia 12 lutego 2023 r., ani na skutek tego poprzedniego wezwania z dnia 5 grudnia 2022 r., ani w związku z przesyłaniem do WSA innych pism procesowych, skarżąca nie przedłożyła odpisu skargi.
Dodać jeszcze można, że WSA w Warszawie wystosował do skarżącej nie tylko wskazane powyżej dwa wezwania dotyczące przedłożenia odpisu skargi. Nadto, strona była informowana o innych wymogach formalnych, których spełnienie warunkowało merytoryczne rozpoznanie skargi. Skarżąca nie podjęła próby wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości co do treści kierowanych do niej wezwań. Za taką próbę nie może być uznane polemizowanie z Sądem co do wymogów prawidłowej reprezentacji strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.