Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 grudnia 2004r., sygn. akt II SA/Bd 818/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił J. A. przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza tego Sądu w przedmiocie prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podniósł, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 października 2004r. częściowo uwzględniające wniosek J. A. o przyznanie prawa pomocy, zostało mu skutecznie doręczone w dniu 18 listopada 2004r. W dniu 6 grudnia 2004r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia, przy czym w ocenie tego Sądu nie wykazał, aby zaistniałe opóźnienie było wyłącznie następstwem choroby, na okoliczność której przedstawił zaświadczenie.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący J. A., wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Obszernie przedstawiając okoliczności innych spraw toczących się z jego udziałem, wywiódł, że uchybienie terminu nie było przez niego zawinione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Strona powinna we wniosku uprawdopodobnić, że uchybienie terminu zaszło z przyczyn przez nią niezawinionych (art. 87 § 2 ww. ustawy).
W przedmiotowej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu powstało z przyczyn, które nie można uznać za niezawinione. Skarżący wprawdzie przedstawia zaświadczenie lekarskie na okoliczność choroby trwającej od dnia 23 listopada do dnia 30 listopada 2004r., jednakże jak zasadnie zauważył Sąd I instancji, nie wskazano w nim, jaka to choroba, a tym samym niemożliwe jest dokonanie oceny, czy stanowi ona okoliczność uprawdopodabniającą twierdzenie o niezawinionym uchybieniu terminu dla dokonania tej czynności. Skarżący nie uprawdopodobnił zatem w sposób należyty, iż dolegliwość na którą się powołuje uniemożliwiała złożenie sprzeciwu w ustawowym terminie, a zatem należy przyjąć, że uchybił on terminowi do złożenia tego środka prawnego w sposób zawiniony, gdyż nie zachował należytej staranności w prowadzeniu swojej sprawy przed Sądem.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.