Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M.P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 marca 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 2 maja 2016 r. R.P. działając w imieniu własnym oraz w imieniu M.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na opisaną wyżej decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 marca 2016 r.
Zarządzeniem z 28 czerwca 2016 r. Sąd I instancji wezwał M.P. do podpisania skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 11 lipca 2016 r. Skarżący nie wykonał wezwania. Z tego powodu Sąd I instancji odrzucił skargę M.P.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R.P. wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny akceptuje stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Zgodnie z treścią art. art. 47 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako "p.p.s.a."), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący M.P. nie uzupełnił braku formalnego skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, pomimo wezwania i bezskutecznego upływu zakreślonego tym wezwaniem terminu. Stąd też skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ Sąd I instancji nie mógł nadać jej dalszego biegu. Skarga w niniejszej sprawie została podpisana jedynie przez R.P., który wskazał, że występuje w tej sprawie jako pełnomocnik M.P. Pomimo wezwania i bezskutecznego upływu terminu R.P. nie nadesłał pełnomocnictwa do występowania w imieniu M.P. Oznacza to, że Sąd I instancji prawidłowo wezwał M.P. do podpisania skargi.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.