Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 11 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 1003/21, odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę S. J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 czerwca 2021 r., w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego.
Sąd pierwszej instancji przyjął, że skarżąca nie uiściła w terminie opłaty kancelaryjnej w wysokości 30 złotych za sporządzenie z akt sprawy trzech odpisów skargi, o co wnosiła pismem z 17 września 2021 r. Z uwagi na powyższe zarządzeniem z 28 stycznia 2022 r. wniosek skarżącej o sporządzenie trzech odpisów skargi pozostawiono bez rozpoznania. W konsekwencji Sąd stwierdził, że skarga skarżącej zawiera brak formalny, który w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym domaga się przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 30 złotych.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca w zażaleniu nie podniosła żadnych argumentów, mogących podważyć zasadność wezwania jej do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za trzy odpisy skargi, pozostawienia bez rozpoznania wniosku o sporządzenie odpisów skargi, a co najistotniejsze, nie zakwestionowała stanowiska Sądu pierwszej instancji co do zasadności odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych w postaci nienadesłania trzech odpisów skargi. Tymczasem ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie wynikają z akt sądowych.
Skarżąca zwięzłą argumentację zażalenia ograniczyła do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za trzy odpisy skargi. Wniosek ten jednakże nie ma wpływu na prawidłowość podjętego w sprawie rozstrzygnięcia i stanowił będzie przedmiot odrębnego postępowania przed Sądem pierwszej instancji.
W tych okolicznościach NSA stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie niezasadne.
W związku z powyższym NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), postanowił jak w sentencji.