Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 450/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na wniosek P. W. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji podał, że we wniosku o zawieszenie postępowania skarżący zwrócił się o zawieszenie postępowania w sprawie, do czasu wydania prawomocnych rozstrzygnięć w sprawie głównej związanej z wymeldowaniem. Do wniosku dołączone było postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt V KO 85/09, przekazujące sprawę rozpoznania zażalenia P. W. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla W.-S. M. z [...] 2009 r. o odmowie wszczęcia śledztwa (sygn. akt 2 Ds. 162/09) Sądowi Rejonowemu w Ś. Ś. Sąd I instancji stwierdził, że sprawa ta nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący P. W., podnosząc, że wnosi o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, gdyż postępowanie karne zainicjowane przez skarżącego zmierza bezpośrednio do ochrony jego naruszonych praw zarówno w postępowaniu karnym, jak i cywilnym, które stanowiły główne przyczyny wydania decyzji przez Wojewodę Ś. z [...] 2008 r., nr [...] o wymeldowaniu z miejsca pobytu stałego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Pkt 2 tego samego przepisu, na który powołuje się skarżący P. W. stanowi natomiast o zawieszeniu postępowania przez Sąd z urzędu w sytuacji gdy ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej. Wyżej wskazane podstawy zawieszenia postępowania określane są jako prejudycjalne. Przyjęte rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego.
Związek ten natomiast polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (zob. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010).
Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt I FZ 99/06, Lex nr 193472).
Ponieważ Sąd ocenia celowość zawieszenia postępowania, to musi on w każdym przypadku ocenić czy zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie. Jednakże ze względów celowościowych nieuzasadnione jest zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia w innym postępowaniu przed innym sądem, gdy samodzielnie można dokonać ustaleń niezbędnych do rozstrzygnięcia.
W przedmiotowej sprawie postępowanie toczące się przed sądem powszechnym nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego dla sądowej kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody D. z [...] 2008 r. Należy zauważyć, iż postępowanie w tej sprawie dotyczy przekazania do rozpoznania innemu Sądowi zażalenia skarżącego na postanowienie Prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zażalenie dotyczy oceny poprawności i rzetelności czynności służbowych podjętych przez jednego z sędziów.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa.