Postanowienie NSA z 10 maja 2005 r., II OZ 334/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 grudnia 2004r., sygn. akt II SA/Bd 468/04 odrzucające skargę kasacyjną T. P.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 października 2004r., sygn. akt II SA/Bd 468/04 w przedmiocie decyzji

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA E. Janeczko (spr.), Sędziowie NSA
Protokolant

Sprawa

w sprawie rozbiórki p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 14 grudnia 2004r. działająca w imieniu własnym adw. T. P. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 października 2004r., sygn. akt II SA/Bd 468/04 oddalającego skargę T. P. na decyzję Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 8 kwietnia 2004r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Włocławka z dnia 17 lutego 2004r. [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Włocławka z dnia 6 grudnia 1995r., [...].

Powyższa skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 grudnia 2004r., sygn. akt II SA/Bd 468/04. Podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej stanowiło nie uiszczenie wpisu pomimo jej wniesienia przez adwokata.

Na postanowienie z dnia 27 grudnia 2004r. T. P. wniosła zażalenie z dnia 18 stycznia 2005r. zarzucając mu naruszenie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zwanego dalej rozporządzeniem oraz przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą. Zdaniem skarżącej przepisy ustawy dotyczące przymusu adwokackiego przy składaniu skargi kasacyjnej odnoszą się jedynie do jej sporządzenia i podpisania, podczas gdy w zakresie opłat skarżąca winna być traktowana jak strona i wezwana do uiszczenia wpisu. Wobec powyższego skarżąca podnosi, ze nie uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej, nawet w przypadku złożenia jej przez adwokata, ale we własnej sprawie, stanowi brak formalny, który da się usunąć przez uzupełnienie w wyznaczonym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 221 ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W sprawie niniejszej nie ma wątpliwości, co do faktu, iż skarga kasacyjna wniesiona przez adwokata w sprawie, której przedmiotem jest uchylenie decyzji w sprawie rozbiórki podlega opłacie stałej, przedmiotem zaskarżenia nie jest bowiem należność pieniężna (art. 231 ustawy).

Dotyczy to każdego adwokata, a więc również adwokata wnoszącego skargę kasacyjną w swojej sprawie. Nie można więc znaleźć argumentów pozwalających na przyjęcie odmiennego stanowiska.

Podobnie nieuzasadnione jest twierdzenie T. P. o naruszeniu przez zaskarżane postanowienie przepisów rozporządzenia wskazanych w zażaleniu. Powoływany przez skarżącą § 3 rozporządzenia stanowi bowiem, że wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej niż 100 zł, a treść zaskarżanego postanowienia nie sprzeciwia się temu uregulowaniu.

Zauważyć należy, że przepisy rozporządzenia przewidują tylko jeden przypadek (§ 5 ust. 2), w którym wpłata wpisu od pisma wniesionego przez radcę prawnego lub adwokata następuje na wezwanie sądu, a który w niniejszej sprawie nie występuje. Dotyczy on skargi wniesionej w trybie art. 54 ustawy, a więc skargi wniesionej do sądu administracyjnego I instancji na działalność organu administracji publicznej, nie dotyczy więc skargi kasacyjnej. Rozporządzenie wyraźnie bowiem odróżnia skargę kasacyjną od skargi wnoszonej w trybie art. 54 ustawy. W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata sąd nie wzywa do uiszczenia wpisu jeżeli ma on charakter stały.

W tym stanie rzeczy Sąd I instancji słusznie wydał orzeczenie odrzucające skargę kasacyjną, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 ustawy orzekł jak w sentencji.