Postanowienie NSA z 18 kwietnia 2008 r., II OZ 334/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. i Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 168/08 w zakresie odmowy sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 1997 r., sygn. akt II SA 926/97 oddalającego skargę G. P. i H. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości

Sprawa

w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 1997 r., sygn. akt II SA 926/97 wskazując, że żądanie skarżących G. i Z. małż. P. sprostowania orzeczenia poprzez stwierdzenie, że F. i K. małż. W. nie złożyli nawet wniosku o wszczęcie postępowania, w którym wydano nieważny akt własności ziemi nr [...] z dnia [...] nie jest możliwe, przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli G. i Z. małż. P. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i rozstrzygnięcie sprawy, ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, względnie stwierdzenia, że postępowanie w sprawie nr [...] w Urzędzie Miasta i Gminy W. wszczęto z urzędu. Ponadto wnieśli o stwierdzenie, że sprzeczne są i wzajemnie wykluczające się, stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu i sentencji wyroku z dnia 8 grudnia 1997 r., gdzie sentencja mówi o "sprawie wszczęcia postępowania", zaś uzasadnienie próbuje odpowiedzieć "z czyjego wniosku akt ten został wydany". Następnie wnieśli o przeprowadzenie dowodu z dokumentów stanowiących załącznik do zażalenia oraz zastrzegli sobie prawo do składania kolejnych pism i przedstawiania dowodów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak wynika z akt sprawy, żądania skarżących nie sprowadzają się do sprostowania omyłek, o jakich mowa w powołanym wyżej przepisie, lecz w istocie do ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Nie może być natomiast w żadnym wypadku w drodze sprostowania zmienione orzeczenie co do istoty sprawy, czego domagają się skarżący. Słusznie zatem Sąd I instancji odmówił sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 1997 r., sygn. akt II SA 926/97.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.