Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2016 r. wezwano D. W. i M. W. do uiszczenia solidarnie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, sporządzanym i doręczanym na wniosek, w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni stosowanie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192).
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła D. W. i M. W. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zmiany własnego postanowienia z dnia 13 kwietnia 2015 r. o odmowie przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zażalenie na postanowienie z dnia 9 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718- zwanej dalej P.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Wysokość tej opłaty określono w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) na kwotę 100 złotych. Prawidłowo zatem, stosownie do powyższych norm wezwano solidarnie skarżących zarządzeniem z dniu 18 listopada 2016 r. do uiszczenia należnej opłaty.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.