Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 29 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1323/09 pozostawiono bez rozpoznania pismo M. M. z dnia 6 listopada 2009 r. skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu powyższego zarządzenia stwierdzono, że zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 2 p.p.s.a. przesądza, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2009 r. M. M. został wezwany o uzupełnienie braków formalnych swojego pisma z dnia 6 listopada 2009 r., poprzez określenie procesowego charakteru tego pisma, w szczególności poprzez sprecyzowanie czy pismo to należy traktować jako skargę kasacyjną - w terminie 7 dni - pod rygorem pozostawienia przedmiotowego pisma bez rozpoznania. W dniu 9 grudnia 2009 r. skarżący złożył pismo, w którym jednak nie wyjaśnił jaki charakter ma pismo złożone przez niego w dniu 6 listopada 2009 r.
W zażaleniu na zarządzenie z dnia 29 grudnia 2009 r. M. M. wskazał, że na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. Sąd zażądał od niego prawomocnego wyroku potwierdzającego fałszowanie dokumentów przez urzędnika administracji publicznej w związku z sfałszowanym planem realizacyjnym. W związku z tym skarżący prosił o zawiadomienie CBA. Podkreślił ponadto, że nie rozumie dlaczego obywatel polski może osobiście napisać zażalenie, a nie może osobiście złożyć skargi kasacyjnej do sądu drugiej instancji. Dziesięć lat temu NSA był sądem jednoinstancyjnym. Teraz są II instancje, ale nadal osobiście nie można złożyć skargi kasacyjnej. Ustawodawca zablokował obywatelom dostęp do sądów II instancji. W przypadku skargi konstytucyjnej obywatele także mają zablokowany dostęp, z powodu zmuszania ich do korzystania z pośredników.
W związku z powyższym, w uzupełniającym piśmie z dnia 9 grudnia 2009 r. skarżący prosił aby WSA w Krakowie zwrócił się ze swoim pytaniem do ustawodawcy. A zatem zażalenie należy traktować jako "skargę apelacyjną" tylko wtedy, jeśli zostanie przyjęta przez NSA bez pośrednictwa adwokata lub radcy prawnego, za którego skarżący ma płacić, a nie np. Wojewoda Małopolski za publiczne pieniądze, co już miało miejsce w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie może zostać uwzględnione.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Prawidłowo zatem Przewodniczący nadając bieg przedmiotowemu wnioskowi, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku przez wskazanie charakteru procesowego pisma z dnia 6 listopada 2009 r., pod rygorem pozostawienia tego pisma bez rozpoznania. Zgodnie bowiem z art. 46 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać m. in. oznaczenie rodzaju pisma oraz osnowę wniosku lub oświadczenie. Skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie nie sprecyzował charakteru swojego pisma. Ustosunkowując się natomiast do zarzutów zawartych w zażaleniu, należy wskazać, że Sąd nie ma możliwości zwolnienia strony z obowiązku przymusu adwokackiego do sporządzenia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a.
W takiej sytuacji należy uznać, że zaskarżone zarządzenie pozostawiające pismo M. M. z dnia 6 listopada 2009 r. bez rozpoznania, jest prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.