Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącej A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną A. K. od wyroku z dnia 28 września 2016 r. oddalającego skargę A. K. i K. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 9 marca 2015 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, albo jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 21 grudnia 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżąca sporządziła osobiście, pomimo że została pouczona o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie sporządzone osobiście, wbrew wymogowi określonemu w art. 194 § 4 P.p.s.a. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 25 stycznia 2017 r. skarżąca podniosła, że wielokrotnie występowała o przyznanie prawa pomocy poprzez wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika. Skarżąca wskazała, że adwokat został jej przyznany dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, co doprowadziło do pozbawienia jej możliwości zaskarżenia wadliwego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej powinno być sporządzone, stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a., przez adwokata lub radcę prawnego albo przez osobę należącą do kręgu osób, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a Skarżąca osobiście sporządziła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2016 r. w przedmiocie odrzucenia jej skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 28 września 2016 r., nie wykazując przy tym, że należy do kręgu osób, o których mowa w art. 194 § 4 P.p.s.a. Jak prawidłowo stwierdził Sąd pierwszej instancji, naruszenie art. 194 § 4 P.p.s.a. skutkuje odrzuceniem zażalenia stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 grudnia 2016 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 30 stycznia 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, że wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu – adw. A. K.. W razie ustanowienie w ramach prawa pomocy adwokata przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczaniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia (art. 177 § 3 P.p.s.a.). Nie ma zatem racji skarżąca, że przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w dniu 12 grudnia 2016 r. prowadziło do pozbawienia jej możliwości zaskarżenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 września 2016 r. Odnosząc się do wniosku skarżącej o zmianę adwokata należy wskazać, że o tym, jaka konkretnie osoba będzie pełnomocnikiem, stosownie do art. 253 P.p.s.a., decyduje wyłącznie właściwa korporacja zawodowa (w rozpoznawanej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu). W sytuacji gdy skarżąca nie jest zadowolona z ustanowionego w ramach prawa pomocy adwokata może złożyć do Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu wniosek o zmianę pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.