Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2004 r. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie go od wpisu sądowego od jego skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w ramach nadzoru budowlanego.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2004 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przesłał skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismo powyższe skarżący odebrał w dniu 5 maja 2004 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Formularz wniosku został natomiast nadany w urzędzie pocztowym w dniu 13 maja 2004 r. (stempel poczty), a więc jeden dzień po upływie wyznaczonego terminu, który minął w dniu 12 maja 2004 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie referendarza sądowego, zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2004 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek S. S. o przyznanie prawa pomocy. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł sprzeciw wskutek czego utraciło ono swoją moc.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lipca 2004 r. oddalił wniosek skarżącego S. S. o przyznanie prawa pomocy dotyczący zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Jako podstawę postanowienia Sąd wskazał art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na powyższe postanowienie skarżący S. S., pismem z dnia 21 czerwca 2004 r., złożył zażalenie, w którym podniósł swoją trudną sytuację materialną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W sprawie niniejszej za bezsprzeczny należy uznać fakt, iż wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu został złożony po terminie wyznaczonym przez Sąd. Zgodnie zatem z art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – prawidłowo zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2004 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił go bez rozpoznania. Za niewłaściwe uznać należy natomiast oddalenie wniosku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lipca wydanym po ponownym rozpoznaniu sprawy. Sąd bowiem może oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy wtedy gdy podlega on merytorycznemu rozpoznaniu. Tymczasem przedmiotowy wniosek w ogóle nie mógł być rozpatrywany ponieważ został złożony po terminie. Zamiast orzeczenia o oddaleniu wniosku Sąd powinien był więc ponownie orzec o jego pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 257 powołanej wyżej ustawy. Z tego względu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należało uchylić jako wydane z poważnym uchybieniem formalnym.
Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.