Postanowienie NSA z 27 stycznia 2006 r., II OZ 34/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 listopada 2005 r. sygn. akt II SAB/Ol 55/04 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 4 październik a 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie w przedmiocie wydania postanowienia o odmowie przeglądania akt administracyjnych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Uzasadnienie.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 4 października 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 5 lipca 2005 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że postanowieniem z dnia 21 października 2005 r. odrzucone zostało zażalenie J. S. na postanowienie z dnia 4 października 2005 r., z powodu sporządzenia zażalenia osobiście przez skarżącego, a więc z naruszeniem dyspozycji art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd nie zgodził się także z zarzutem skarżącego, iż nie został on pouczony o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, bowiem postanowienie doręczone zostało ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. Zdaniem Sądu dokonanie czynności osobiście przez stronę nie przesądza, wbrew twierdzeniem skarżącego, o wygaśnięciu pełnomocnictwa, co może nastąpić dopiero po powiadomieniu Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w sprawie niniejszej nie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 4 października 2005 r. i dlatego wniosek o przywrócenie terminu podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny.

W zażaleniu na to postanowienie J. S., reprezentowany przez radcę prawnego J.D., wniósł o jego uchylenie i "podjęcie procedur nieważnościowych przeprowadzonego postępowania". W uzasadnieniu pełnomocnik nie zarzucił naruszenia prawa, podnosząc jedynie szereg okoliczności związanych z postępowaniem przed sądem administracyjnym, i wskazuje między innymi na fakt wniesienia skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Jak wynika z akt sprawy postanowienie z dnia 4 października 2005 r. doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącemu w dniu 11 października 2005 r. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż jego pełnomocnictwo, udzielone radcy prawnemu J. D., wygasło wraz z chwilą dokonania przez skarżącego osobistego złożenia skargi kasacyjnej. Jak trafnie zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, zgodnie z art. 42 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), można mówić dopiero z momentem powiadomienia o tym fakcie Sądu, co w sprawie niniejszej nastąpiło w dniu 17 października 2005 r. kiedy do Sądu wpłynęło pismo zawiadamiające, że ustanowiony przez niego radca prawny nie jest już jego pełnomocnikiem. Nie można tym samym zgodzić się z zarzutem, że skarżący nie został pouczony o terminie i sposobie wniesienia zażalenia na to postanowienie. Za zasadne należy uznać także odrzucenie zażalenia na postanowienie z dnia 4 października 2005 r., sporządzonego osobiście przez skarżącego z naruszeniem art. 194 § 4 wskazanej ustawy.

Jednakże całkowicie niezasadnym było odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, sporządzonego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym. Błędnie Sąd przyjął, że wniosek ten jest niedopuszczalny.

W okolicznościach tej sprawy wniosek sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, który równocześnie dokonał spóźnionej czynności procesowej podlegał rozpoznaniu zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 tej ustawy. Przepisy te stanowią, że ewentualne przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od spełnienia szeregu przesłanek, między innymi od wykazania braku winy strony w uchybieniu terminu i złożeniu wniosku w zakreślonym terminie. Sąd I instancji stwierdził, iż w sprawie niniejszej nie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, z którym to stanowiskiem nie można się zgodzić. W sytuacji bowiem, gdyby w przewidzianym ustawowo terminie siedmiu dni na wniesienie zażalenia do Sądu złożone byłoby także zażalenie sporządzone, zgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 wskazanej ustawy, przez profesjonalnego pełnomocnika, w takiej sytuacji czynność dokonana z zachowaniem przymusu adwokacko - radcowskiego uznana byłaby za skuteczną.

Sąd winien więc zbadać, czy strona zawiniła w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia i zadecydować o odmowie bądź jego przywróceniu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.