Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 listopada 2008r. sygn. akt II SA/Kr 1077/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił A. P. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 października 2006r. Termin do złożenia tego wniosku upływał z dniem 10 października 2006r., a wnioskodawczyni wysłała go do Sądu dopiero w dniu 8 grudnia 2006r. Wobec spóźnienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2006r. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. W dniu 11 stycznia 2007r. A. P. wniosła o przywrócenie jej terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku podając, że powodem spóźnionego jego złożenia była konieczność opieki nad ciężko chorym mężem. Odmawiając przywrócenia terminu wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia 28 listopada 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. P., która powołała się na zły stan zdrowia własnego i męża.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, ze zażalenie jest nieuzasadnione.
Z treści przepisów art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a) wynika, że podstawą do przywrócenia terminu do dokonania spóźnionej czynności procesowej jest uprawdopodobnienie przez wnioskującego istnienia takiej okoliczności, która wskazuje na brak jego winy w uchybieniu terminu. To, czy uprawdopodobniona okoliczność rzeczywiście wyłącza winę strony dokonującej z uchybieniem terminu czynności, ocenia Sąd rozpoznający sprawę w oparciu o analizę jej stanu faktycznego. Dokonana w niniejszej sprawie ocena, że skarżąca nie wykazała podstawy do uwzględnienia jej wniosku o przywrócenie terminu, nie budzi istotnych wątpliwości.
Wniosek o przywrócenie terminu został uzasadniony złym stanem zdrowia męża skarżącej i wynikającą z tego faktu koniecznością sprawowania nad nim opieki. Pomijając fakt, że mimo wezwań Sądu I instancji strona nie uprawdopodobniła istnienia wskazanej podstawy faktycznej swego wniosku, to należy uznać, że podana przyczyna spóźnienia nie mogłaby usprawiedliwiać około dwumiesięcznego spóźnienia w złożeniu wniosku o uzasadnienie wyroku. Z akt sprawy wynika bowiem, iż A. P. w toku niniejszego postępowania osobiście sporządzała szereg pism procesowych i podejmowała działania odpowiednie do stanu sprawy. Nadto – mimo wielokrotnych wezwań Sądu I instancji – nie wskazała ona żadnych bliższych okoliczności związanych z chorobą męża i sprawowaną nad nim opieką, które pozwoliłyby Sądowi dokonać oceny, że spóźnienie przy złożeniu wniosku o uzasadnienie wyroku nie było przez nią zawinione.
Uznanie więc przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż skarżąca, która była obecna na rozprawie zakończonej wydaniem kwestionowanego wyroku i została pouczona o trybie i terminie jego zaskarżenia zawiniła spóźnienie przy złożeniu wniosku o uzasadnienie tego wyroku, nie budzi wątpliwości.
W tej sytuacji zażalenie, które nie wniosło żadnych uzasadnionych zarzutów, podlegało oddaleniu zgodnie z art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.