Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 maja 2008 r., sygn. akt 7/IV SA 205/03, odrzucił zażalenie Stowarzyszenia Kulturalno-Ekologicznego "[...]" w W., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2008 r. odrzucające skargę kasacyjną skarżącego Stowarzyszenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 12 maja 2008 r. złożyło Stowarzyszenie Kulturalno – Ekologiczne "[...]" w W., podnosząc, że Sąd I instancji nie wezwał strony skarżącej do uzupełnienia zażalenia z dnia 09 kwietnia na postanowienie z dnia 17 marca, sygn. akt 7/IV SA 205/03, "poprzez podpisanie tego zażalenia przez radcę prawnego lub adwokata pod rygorem odrzucenia zażalenia". Strona skarżąca podnosiła, że w tej sytuacji nie można jej skutecznie zarzucić, że ostatecznie nie spełniła wymogu ustawowego wynikającego z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z treścią art. 178 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której strona nie uzupełniła w terminie. Zgodnie z art. 197 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonuje wstępnej kontroli zażalenia w zakresie: zachowania terminu, dopuszczalności zażalenia i wymagań formalnych.
Sąd I instancji, zgodnie z prawem wywiódł, że w sprawie, wniesione zostało zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej sporządzone przez skarżącego osobiście, a więc nie został zachowany wymóg określony w art. 194 § 4 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiący, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Odnosząc się do zawartego w uzasadnieniu zażalenia twierdzenia strony skarżącej, że Sąd I instancji nie wezwał jej do uzupełnienia zażalenia z dnia 09 kwietnia na postanowienie z dnia 17 marca, sygn. akt 7/IV SA 205/03 "poprzez podpisanie tego zażalenia przez radcę prawnego lub adwokata pod rygorem odrzucenia zażalenia", stwierdzić należy, że jest ono bezzasadne. Niezachowanie bowiem przymusu adwokackiego przy składaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest brakiem nieusuwalnym - powodującym odrzucenie zażalenia (por. np. post. NSA z 30 września 2004 r., sygn. akt OZ 474/04 (niepubl.)).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.