Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 marca 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 648/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną I. D. (dalej "skarżąca") od wyroku Sądu z dnia 15 października 2021 r. w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 22 marca 2021 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z 4 stycznia 2022 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie 7 odpisów skargi kasacyjnej – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono skarżącej w jednej przesyłce wraz z wezwaniem o wpis od skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono 12 stycznia 2022 r. Skarżąca wniosła wpis od skargi kasacyjnej, jednak nie dołączyła odpisów wniesionego środka zaskarżenia. Z tego względu skarga kasacyjna, zdaniem Sądu, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako "p.p.s.a.").
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 178 p.p.s.a. w zw. art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt.
- ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2021.2095 t.j. z późn. zm.) poprzez niezastosowanie norm ww. specustawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi kasacyjnej bez uprzedniego zawiadomienia strony o uchybieniu terminu zawitego, z niezachowaniem którego ustawa wiąże ujemne skutki dla strony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącej, pomimo prawidłowego wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie nadesłał wymaganych odpisów skargi kasacyjnej, co skutkowało jej odrzuceniem. Konieczność dołączenia odpisu pisma jest konsekwencją mającej zastosowanie również w tej sprawie reguły z art. 47 p.p.s.a., stąd odpowiednio można zastosować tezę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, według której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. postanowienie NSA z dnia 10 listopada 2020 r. sygn. akt II OZ 967/20).
Jeśli chodzi natomiast o "brak pouczenia" strony o skutkach prawnych niedochowania terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej wskazać należy, że w sytuacji, gdy strona zastępowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika – a takim jest działający w niniejszej sprawie radca prawny – Sąd nie ma obowiązku pouczania strony działającej przez tego pełnomocnika o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Okoliczność ta wynika a contrario z treści art. 163 § 2 zdanie trzecie p.p.s.a.
Podobnie za chybiony należy uznać zarzut naruszenia art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt.
- ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Przepis ten nie miał zastosowania w niniejszej sprawie bowiem dotyczy on organów administracji publicznej, do których nie zaliczają się sądy administracyjne.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.