Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 16/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek S. Z. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 1 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S.Z. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...]listopada 2016 r. nr [...]. Następnie postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku o porządzenie tego uzasadnienia po terminie. Pismem z dnia 13 czerwca 2017 r. S. Z. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku powołując się na pouczenia pracownika organu nadzoru budowlanego co do tego, że skarżący nie musi być obecny na rozprawie, a wyrok wraz z uzasadnieniem zostanie mu doręczony pocztą.
Następnie skarżący dowiedział się, że wyrok jest już prawomocny. Wyjaśnił, że przeoczenie terminu było spowodowane nieuwagą i zawierzeniem inspektorowi nadzoru budowlanego, przez którego został oszukany.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd stwierdził, że nie zaistniały warunki dla przywrócenia terminu, gdyż strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Sąd podkreślił, że z chwilą, gdy skarga została skutecznie wniesiona do sądu wojewódzkiego, wszelkich informacji i pouczeń dotyczących toku postępowania sądowego udziela sąd, a nie organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Tak też dokonano w wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi, które doręczono skarżącemu w dniu skarżącemu 16 stycznia 2017 r. wraz z szeregiem istotnych informacji wpływających na jego sytuację w związku z wniesieniem tej skargi.
Skarżący powiadomiony został również o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 1 marca 2017r., w którym to powiadomieniu poinformowano skarżącego zarówno o tym, że stawiennictwo na rozprawę nie jest obowiązkowe, jak też, że nie wstrzymuje ono rozpoznania sprawy, oraz udzielono szczegółowych informacji odnośnie sposobu zaskarżenia wyroku, w którym skargę oddalono. Argumenty skarżącego co do stosowania się informacji i pouczeń udzielanych przez pracownika skarżonego organu nie mogą zatem w ocenie Sądu przemawiać za brakiem winy strony. Przywołane we wniosku argumenty przemawiają za brakiem staranności w dbałości o swoje interesy, w sytuacji, gdy strona mimo zainicjowania postępowania sądowego kieruje się, jak twierdzi, informacjami pochodzącymi od pracownika organu.
Sąd zwrócił też uwagę, że od dnia 1 marca 2017 r., mimo wiedzy o rozprawie, skarżący nie interesował się przebiegiem, czy też sposobem zakończenia sprawy sądowej, poprzez uzyskanie informacji bezpośrednio od sądu, zwracając się o to na piśmie lub telefonicznie, aż do dnia złożenia wniosku z dnia 22 maja 2017 r., a więc prawie przez 3 miesiące. Zdaniem Sądu uchybienie przez skarżącego terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku nosi znamiona niedbalstwa, co wyłącza dopuszczalność przywrócenia terminu.
Zażaleniem S. Z. zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i "przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania a w konsekwencji do przychylenia się do wniosku o przywrócenie terminu celem wydania uzasadnienia wyroku". W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Sąd nie dokonał właściwej oceny zebranego materiału dowodowego. Skarżący ponownie wskazał, że do uchybienia terminu doszło, gdyż zastosował się do poleceń pracownika organu - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Przy czym brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy oraz przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z 8 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 712/08).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez swojej winy. Usprawiedliwieniem braku winy nie może być bowiem zastosowanie się - jak podnosi skarżący - do wprowadzającej go w błąd informacji pracownika organu i to w sytuacji, gdy przy zawiadomieniu skarżącego o terminie rozprawy, doręczonym mu skutecznie 7 lutego 2017 r., został on pouczony przez Sąd I instancji m.in. o tym, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku oraz że zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie tego terminu, jak również złożenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku, są czynnościami bezskutecznymi. Podkreślenia wymaga także, że dowiedzenie się o wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyroku w dniu 1 marca 2017 r. (gdzie o terminie rozprawy skarżący został skutecznie zawiadomiony) i złożenie wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia zajęło skarżącemu prawie 3 miesiące.
Z powyższych okoliczności w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że uchybienie terminu było następstwem niedołożenia przez skarżącego należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, a wskazane przeszkody nie należały do nie dających się przezwyciężyć. Nie można było zatem przyjąć, iż niezłożenie przedmiotowego wniosku w terminie nastąpiło bez winy strony.
Wobec powyższych rozważań i okoliczności niniejszej sprawy należało uznać, że nie został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.