Uzasadnienie
II OZ 347/05
W złożonej skardze E. T. – S. wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 września 2004 r. Nr [...] w którym uchylono postanowienie organu I instancji w części dotyczącej terminu uiszczenia grzywny i wyznaczono nowy termin 7 dni, a w pozostałej części utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia 25 lutego 2004 Nr 29/04, którym nałożono na skarżącą jednorazową grzywnę w wysokości 5000 zł za niedopełnienie obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego ogrodzenia.
W wyniku rozpoznania wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2004 r. oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w świetle argumentacji skarżącej i przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
W dniu 10 stycznia 2005 r. skarżąca złożyła na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie, w którym wniosła o jego zmianę lub uchylenie. Zdaniem skarżącej rażąco krzywdzące jest stwierdzenie Sądu jakoby niewstrzymanie zaskarżonego postanowienia nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli nie dojdzie do wstrzymania postanowienia zostanie wszczęte wobec niej postępowanie komornicze. Skarżąca jest ciężko chorą emerytką a jej jedyny dochód stanowi emerytura pobierana z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 747,30 zł miesięcznie. Gdyby nie pomoc jej męża, który ma emeryturę w wysokości 1600 zł miesięcznie nie miałaby ona choćby minimum środków niezbędnych do egzystencji. W związku z tak niską emeryturą nie jest ona w stanie pokryć kosztów egzekucyjnych, a co dopiero "niesłusznie" naliczonej grzywny w wysokości 5000 zł. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia narazi ją na utratę wszelkich środków finansowych, które są jej niezbędne na zaspokajanie podstawowych potrzeb bytowych. Nie posiada ona żadnych oszczędności, nie ma zdolności kredytowej, a co za tym idzie nie jest w stanie zgromadzić sumy o której wyżej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Mając powyższe na uwadze oraz okoliczności niniejszej sprawy należy uznać, iż wykonanie postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 września 2004 r. Nr 688/04 nie narazi skarżącej na znaczną szkodę ani też nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Należy przede wszystkim zauważyć, iż przedmiotem kwestionowanego rozstrzygnięcia jest świadczenie pieniężne, z natury rzeczy odwracalne, bowiem ewentualne uwzględnienie skargi stanowić będzie podstawę do jego zwrotu
W takiej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o oddaleniu wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania przedmiotowego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy uznać za prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.