Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo K.G. (dalej jako “skarżący") z dnia 19 lutego 2013 r. zatytułowane "zażalenie".
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 26 lutego 2013 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania treści pisma z dnia 19 lutego 2013 r. zatytułowanego "zażalenie" poprzez wskazanie czy pismo to należy traktować jako zażalenie na zarządzenie z dnia 14 stycznia 2013 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 8 listopada 2012 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia 8 marca 2013 r., które również zatytułował "zażalenie". W ocenie Sądu I instancji, skarżący nie sprecyzował treści pisma z dnia 19 lutego 2013 r.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, w którym wyraził swoje niezadowolenie z załatwienia jego sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.).
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wbrew stanowisku Sądu I instancji, treść pisma z dnia 19 lutego 2013 r. nie budziła wątpliwości, które uzasadniałyby skierowanie do skarżącego wezwania do sprecyzowania treści tego pisma.
Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 8 listopada 2012 r. W zarządzeniu tym Sąd I instancji wskazał, że skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych pisma poprzez wskazane numeru i daty zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu bądź nadesłanie jej kopii. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o możliwości złożenia zażalenia, został doręczony skarżącemu. Kolejnym pismem skarżącego było przedmiotowe pismo nadane w dniu 19 lutego 2013 r. Pismo to zostało zatytułowane zażalenie, a w jego treści skarżący odniósł się do kwestii nadesłania Sądowi I instancji pisma Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu, a więc kwestii będącej przedmiotem rozważań Sądu I instancji w zarządzeniu z dnia 14 stycznia 2013 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulegało więc wątpliwości, że pismo skarżącego z dnia 19 lutego 2013 r. było zażaleniem na zarządzenie z dnia 14 stycznia 2013 r. Odrębną kwestią pozostaje zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia.
Z tych względów, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 3 2