Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Sz 1032/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniesioną przez M. M. skargę kasacyjną od postanowienia tego Sądu z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Sz 1032/04 odrzucającego skargę na uchwałę Rady Gminy i Miasta w Maszewie nr [...] z dnia 26 marca 1996 r. w sprawie zmiany w aktualizacji planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Maszewo. Jako przyczynę odrzucenia skargi kasacyjnej wskazano nieuiszczenie wpisu, w związku z tym, że od skargi kasacyjnej pobraniu podlegał wpis stały.
Postanowienie to zaskarżyła M. M. składając zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik skarżącej zarzucił, iż pomimo nieopłacenia przez niego skargi kasacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie był uprawniony do odrzucenia złożonego środka odwoławczego. Przeciwnie, powinien wezwać go do uiszczenia takiego wpisu, a odrzucenie skargi kasacyjnej mogłoby nastąpić dopiero po bezskutecznym upływie stosownego terminu. Niezależnie od tego Sąd powinien doręczyć rozstrzygnięcie pełnomocnikowi, nie zaś bezpośrednio samej skarżącej. Swoim działaniem Sąd I instancji naruszył w ocenie pełnomocnika skarżącej § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie w sprawie wysokości wpisu) oraz art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Nie ulega wątpliwości, że w badanej sprawie doszło do naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a. Zgodnie z tym unormowaniem jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Zauważyć jednak należy równocześnie, że dostrzeżone tu naruszenie prawa procesowego nie wywołało dla strony żadnych negatywnych konsekwencji i w żaden sposób nie naraziło jej praw na uszczerbek. W szczególności strona zdołała skutecznie zakwestionować niekorzystne dla niej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Sz 1032/04. Uwzględnienie zażalenia oparte wyłącznie na zasadności zarzutu odnoszącego się do dokonania doręczenia z pominięciem pełnomocnika w żadnej mierze nie wpływa na los zaskarżonego postanowienia.
Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie zarzut zażalenia dotyczący naruszenia § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości wpisu. Stosownie do tego przepisu, wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi.
Podkreślić należy, iż pełnomocnikowi skarżącej umknął fakt, że przepis stanowiący podstawę zażalenia reguluje zasady i sposób pobierania wpisu od skargi, nie zaś wpisu od skargi kasacyjnej. Przepisy § 2 ust. 1 pkt 3 oraz § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości wpisu, a także art. 230 § 2 p.p.s.a. wyraźnie odróżniają obydwa te środki prawne.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna jest pismem wszczynającym postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji i podlega wpisowi. W rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna została, zgodnie z pełnomocnictwem z dnia 12 stycznia 2005 r., sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego. W przypadku, gdy wpis od skargi kasacyjnej jest wpisem stałym i nie zostanie opłacony bez wezwania, a skargę kasacyjną wniósł adwokat lub radca prawny, następują skutki prawne wynikające z art. 221 p.p.s.a. Zgodnie z tym unormowaniem pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Stosownie zaś do § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości wpisu, wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej niż 100 zł.
Przedmiotem skargi M. M. jest akt prawa miejscowego. W związku z tym, wpis ustalony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie wysokości wpisu wynosi 300 zł i jest wpisem stałym. Również więc wpis od skargi kasacyjnej, odpowiadający zgodnie z § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości wpisu połowie wpisu od skargi (150 zł), jest wpisem stałym. Skoro tak, to wpis ten podlegał uiszczeniu wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej przez radcę prawnego bez uprzedniego wezwania. Nieuiszczenie takiego wpisu zobowiązywało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie do odrzucenia nieopłaconej skargi kasacyjnej. Zaprezentowane motywy przesądzają zatem o bezzasadności zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Mając powyższe na względzie, należało w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.