Postanowienie NSA z 21 kwietnia 2011 r., II OZ 352/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 175/08 o odrzuceniu zażalenia Stowarzyszenia [...] w B. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 175/08 o pozostawieniu pisma bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na budowę stacji bazowej sieci telefonii komórkowej postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Ol 175/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na budowę stacji bazowej sieci telefonii cyfrowej.

Odrębnym postanowieniem z tej samej daty Sąd oddalił wniosek Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2009 r. wydanym w sprawie Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pozostawił bez rozpoznania pismo Stowarzyszenia z dnia 9 stycznia 2009 r. wobec nie wywiązania się ze zobowiązania nałożonego przez Sąd i nie sprecyzowania, czy pismo to jest ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, jak podano w treści tego pisma, czy też jest zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. dotyczące oddalenia wniosku Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący został pouczony w wezwaniu o skutkach prawnych niedopełnienia tego obowiązku.

Pismem nadanym w dniu 25 marca 2009 r. Stowarzyszenie [...] w B. wywiodło zażalenie na zarządzenie z dnia 20 lutego 2009 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Podniesiono, iż w piśmie z dnia 9 stycznia 2009 r. jednoznacznie wskazano, iż stanowi ono zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 12 grudnia 2008 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz stanowi ponowny wniosek o przyznanie takiego prawa pomocy. Zarzucono, iż Sąd nie rozpoznając wniesionego pisma dopuszcza się bezczynności w rozpoznaniu sprawy Stowarzyszenia.

Po uzupełnieniu przez pełnomocnika Stowarzyszenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie z dnia 20 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 28 maja 2009 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na to zarządzenie wobec nie wykazania, iż uchybienie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym nastąpiło bez winy pełnomocnika działającego za organ Stowarzyszenia.

Postanowienie to zostało poddane kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, na skutek zażalenia Stowarzyszenia, który postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt II OZ 24/10, oddalił zażalenie strony.

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie Stowarzyszenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tegoż Sądu z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 175/08 wskazując, iż zostało ono wniesione juz po upływie siedmiodniowego terminu zakreślonego przez ustawodawcę.

Na powyższe postanowienie pismem z dnia 9 marca 2010 r. skarżące Stowarzyszenie [...] w B. wniosło zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie Stowarzyszenia [...] w B. złożone na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 lutego 2009 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, jako wniesione po terminie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Sądu I instancji w rozpoznawanym zakresie odpowiada prawu.

Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2009 r. wydanym w niniejszej sprawie Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 9 stycznia 2009 r. z uwagi na nieuzupełnienie tego pisma o żądane przez Przewodniczącego Wydziału II informacje. Zarządzenie to zostało doręczone Prezesowi Stowarzyszenia [...] w B. R. K. w dniu 11 marca 2009 r. (k. 207). Zażalenie na powyższe zarządzenie winno zostać wniesione w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego zarządzenia. Powyższe wynika z treści art. 198 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 198 p.p.s.a. wskazuje, iż przepisy działu niniejszego, tj. działu IV zatytułowanego "Środki odwoławcze" (przypomnienie Sądu) stosuje się także do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego jeżeli ustawa przewiduje wniesienie takiego zażalenia. Natomiast przepis art. 194 § 2 p.p.s.a. wskazuje, iż zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zatem skoro zarządzenie z dnia 20 lutego 2009 r. zostało skarżącemu doręczone w dniu 11 marca 2009 r., to termin do wniesienia zażalenia na powyższe upłynął z dniem 18 marca 2009 r. Tymczasem zażalenie na to zarządzenie zostało wniesione przez skarżące Stowarzyszenie w dniu 25 marca 2009 r. (data stempla pocztowego - k.210), a więc już po upływie zakreślonego przez ustawodawcę terminu. W tej sytuacji, zgodnie z treścią art. 198 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany był do odrzucenia wniesionego zażalenia jako wniesionego po upływie terminu. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Dlatego też na podstawie art. 198 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 184 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.