Uzasadnienie
II OZ 353 / 12
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu M. S. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. S. na postanowienie z dnia [...] października 2011r. W piśmie z dnia 13 lutego 2012 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów, w którym skarżący podał, że niewłaściwie zrozumiał treść zarządzenia. Ponadto wskazał, iż nie stać go na korzystanie z pomocy prawnej, a nie wszystkie terminy prawne są dla niego zrozumiałe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, oceniając rozpoznawany wniosek, doszedł do przekonania, że został on złożony w terminie wymaganym art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), złożono też wymagane odpisy skargi, jednakże skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Sąd nie uznał zachowania skarżącego jako niezawinionego, gdyż pismo wzywające go do nadesłania odpisów skargi zostało jasno i wyraźnie zredagowane. Wskazano w nim dokładnie, jaki obowiązek spoczywa na skarżącym. Został on również pouczony, w jakim terminie należy dokonać przedmiotowej czynności oraz wskazano skutki nieusunięcia tego braku. Dlatego też nie sposób uznać, że wezwanie to było napisane w sposób powodujący niewłaściwe zrozumienie jego treści. Jak zauważył Sąd, niewłaściwe zrozumienie wyczerpującego i jasnego wezwania nie możne być uznane za brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności, której wezwanie dotyczyło. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, zachowanie minimum staranności procesowej pozwoliłoby skarżącemu na uzupełnienie omawianego braku skargi w terminie.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę nie można było przyjąć, iż skarżący dochował staranności przy dokonywaniu czynności procesowej rozumianej jako kryterium braku winy i z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. rozpoznawany wniosek oddalił.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. S., wnosząc o jego uchylenie i stwierdzając, że popełniony błąd formalny nie powinien rozstrzygać o nieprawidłowościach merytorycznych w prowadzonych sprawach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek, więc o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swej winy w uchybieniu terminu, bowiem nie wskazał na żadne niezawinione swoje działanie w tym zakresie. Skarżący nie przedstawił również w rozpoznawanym zażaleniu żadnych takich okoliczności, które pozwalałyby na skuteczne zakwestionowanie oceny Sądu pierwszej instancji. Z pewnością nie mogą być nimi okoliczności dotyczące jego oceny pracy urzędników organów administracji państwowej ani nieznajomości prawa, skoro skarżący został pouczony w wezwaniu z dnia 21 grudnia 2011 r. o terminie i sposobie uzupełnienia braków formalnych skargi oraz konsekwencji braku jego wykonania.
Ze wskazanych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) oddalił zażalenie.