Uzasadnienie
W. K. wniosła o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lutego 2009 r. w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy.
Pismem z dnia 27 maja 2009 r. Sąd przesłał skarżącej formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełniania i odesłania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismo to zostało doręczone skarżącej w dniu 1 czerwca 2009 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie przedłożyła wypełnionego formularza. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 31 lipca 2009 r. referendarz sądowy pozostawił jej wniosek bez rozpoznania. Skarżąca wniosła sprzeciw na to zarządzenie, wskazując, że nie wiedziała jak wypełnić formularz i zamierzała uzyskać informację w tym przedmiocie na pierwszym posiedzeniu Sądu.
Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi bez rozpoznania, albowiem skarżąca, pomimo wezwania Sądu, nie złożyła tego wniosku na urzędowym formularzu. Sąd wskazał, że podnoszona przez skarżącą w sprzeciwie okoliczność, że nie wiedziała jak wypełnić formularz nie może uchylić skutku niedotrzymania zakreślonego terminu.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do wniesienia zażalenia i przyznanie jej adwokata, który w jej imieniu sporządzi i złoży zażalenie.
W związku z tym żądaniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wszczął ponownie postępowanie wpadkowe w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy. Wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 5 lutego 2010 r., albowiem skarżąca, pomimo wezwania, nie złożyła go na urzędowym formularzu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 252 [pic]Orzeczenia [7]§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. [pic]Orzeczenia [15]Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 257 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie skarżąca, pomimo wezwania Sądu, nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie. Z treści wniesionego przez nią sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2009 r. wynika, że nie potrafiła ona wypełnić tego formularza i oczekiwała na pomoc sędziego na pierwszym posiedzeniu Sądu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności wskazywane przez skarżącą nie usprawiedliwiają jej bezczynności w złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Przede wszystkim zauważyć należy, iż do tej pory skarżąca samodzielnie lub też przy pomocy innej osoby prowadzi postępowanie w tej sprawie, osobiście wniosła skargę, osobiście wnosi też środki zaskarżenia od orzeczeń i zarządzeń wydanych w toku postępowania. Nie jest ona więc osobą całkowicie nieporadną, której brak wiedzy prawniczej uniemożliwia podejmowanie jakichkolwiek czynności w postępowaniu sądowym.
Poza tym wypełnienie formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wymaga posiadania szczególnej wiedzy, w tym wiedzy prawniczej. Wnioskodawca obowiązany jest bowiem do wskazania swoich danych osobowych, aktu, czynności lub bezczynności organu, które są przedmiotem skargi, wskazania zakresu wniosku oraz opisania stanu rodzinnego, a także podania wysokości dochodów i składników majątku. Jeżeli skarżąca miała jednak trudności w zrozumieniu poleceń zawartych w formularzu, to mogła zwrócić się o pomoc w jego wypełnieniu do pracowników Wydziału Informacji Sądowej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie, kierownika sekretariatu wydziału, w którym jej skarga jest rozpatrywana, ewentualnie do pracowników ośrodka pomocy społecznej, czy też członków rodziny lub innych osób.
Skoro skarżąca otrzymała druk formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy mogła również, wykazując się należytą starannością w dokonywaniu czynności procesowych, przesłać do Sądu ten formularz uzupełniony chociażby częściowo, w takim zakresie w jakim potrafiła wypełnić poszczególne rubryki. W takim wypadku Sąd mógłby ją ewentualnie wezwać w trybie art. 255 p.p.s.a. do podania dodatkowych informacji oraz nadesłania dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego koniecznych do rozpoznania wniosku.
W związku z tym, że skarżąca nie spełniła nałożonego na nią obowiązku złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 252 § 2 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.