Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 marca 2013 r., w sprawie ze skargi B.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia formularza wniosku PPF.
W uzasadnieniu wskazano, że powodem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia formularza wniosku PPF był fakt, że mimo wezwania pełnomocnika skarżącej do dokonania czynności której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu, tj. przedłożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie siedmiu dni, obowiązek ten nie został wykonany. Zatem na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przywrócenie terminu został pozostawiony bez rozpoznania.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia. W ocenie strony wydane zarządzenie jest nieprawidłowe. Wojewódzki Sąd pominął okoliczność, że uprzednio został wysłany za pośrednictwem poczty wypełniony przez skarżącą formularz PPF, zatem zdaniem skarżącej brak było podstaw do ponawiania tej czynności. Jeżeli zaś wniosek skarżącej zawierał jakieś braki czy nieścisłości, to Sąd mógł ją wezwać do ich uzupełnienia czy poprawienia, bez konieczności przesyłania go do wypełnienia pełnomocnikowi skarżącej.
Wskazano także, że w zarządzeniu z dnia 6 lutego 2013 r. zawarto błędne pouczenie, co naruszyło i pogorszyło sytuację procesową skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.
Przepis art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, we wskazanym w tym przepisie terminie. Zaś zgodnie z treścią art. 87 § 4 powyższej ustawy równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zatem wniosek o przywrócenie terminu bez równoczesnego dokonania czynności procesowej, której ten wniosek dotyczy, jest dotknięty brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w ramach postępowania naprawczego, na podstawie art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zaś przepis art. 49 § 1 powyższej ustawy stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli zaś strona nie uzupełniła, lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (§ 2 art. 49).
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jednakże nie załączyła formularza. Zatem, mając na uwadze zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wydanym w sprawie postanowieniu z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II OZ 946/12, Przewodniczący Wydziału zarządził doręczenie formularza PPF pełnomocnikowi skarżącej celem jego wypełnienia przez skarżącą w terminie siedmiu dni. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 26 listopada 2012 r. poinformował Sąd, że skarżąca nie może w zakreślonym terminie wypełnić formularza, gdyż nie jest obecna w miejscu zamieszkania, a pełnomocnik nie ma możliwości przedłożenia skarżącej tego formularza.
Jednocześnie załączył częściowo wypełniony przez siebie formularz (jak podaje w piśmie z dnia 26 listopada 2012 r.), nie podpisując go. W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału ponownie, zarządzeniem z dnia 6 lutego 2013 r., nakazał doręczyć pełnomocnikowi skarżącej formularz PPF wyjaśniając, że może on zostać wypełniony i podpisany także przez pełnomocnika strony. Na wykonanie zarządzenia zakreślono termin siedmiu dni pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie przedmiotowego terminu. Wezwanie w tym zakresie pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 12 lutego 2013 r., jednakże go nie wykonał.
W związku z powyższym, stosownie do normy art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na niedokonanie czynności której dotyczy złożony wniosek o przywrócenie terminu, wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania.
Podzielić także należy stanowisko Sądu I instancji, że nieprawidłowe pouczenie, iż nieuzupełnienie braku w terminie siedmiu dni będzie skutkowało odrzuceniem wniosku, a nie jego pozostawieniem bez rozpoznania, w żaden sposób nie wpłynęło, wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącej, na pogorszenie sytuacji procesowej strony, w szczególności, że skarżąca nie wskazała jaki konkretnie negatywny wpływ miało powyższe uchybienie na jej sytuację.
Nadto wskazać należy, że – wbrew twierdzeniom zażalenia – w aktach sprawy brak jest wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF wypełnionego przez skarżącą.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.