Uzasadnienie
A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców z dnia [...] 2017 r., Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen.
Zarządzeniem z dnia 18 października 2017 r. oraz zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego za pośrednictwem pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł od skargi na powyższą decyzję. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) i § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, dalej "rozporządzenie").
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł A. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
W zażaleniu podniesiono naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1. § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że przedmiotowe postępowanie dotyczy cudzoziemców, paszportów i wiz, podczas gdy dotyczy ono udzielenia ochrony cudzoziemcom, w związku z czym skarżący zwolniony jest z uiszczania wpisu z mocy ustawy,
- 2. art. 239 § 1 lit. g p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że skarżący nie jest zwolniony z uiszczania kosztów sądowych, podczas gdy przepis ten jednoznacznie wskazuje, że osoby skarżące działanie organu w sprawie udzielenia ochrony cudzoziemcom, nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy samej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach (...) udzielania cudzoziemcom ochrony.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców uchylająca w części decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej we W.u-S. z dnia [...] 2017 r., a dotycząca postępowania o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen. Podstawą prawną tej decyzji jest art. 302 ust. 1 pkt 16a, art. 310 pkt 1, art. 318 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 315 ust. 1 oraz art. 319 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach. Niewątpliwie zatem sprawa ta jest sprawą objętą zakresem hipotezy z art. 239 pkt 1 lit g ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym strona skarżąca podlega w postępowaniu sądowoadministracyjnym ustawowemu zwolnieniu od kosztów sądowych.
W okolicznościach rozpatrywanej sprawy nie było zatem podstaw do wydania zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.