Postanowienie NSA z 16 maja 2005 r., II OZ 355/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 lutego 2005 r. sygn. akt II SA/Rz 1000/04 o odmowie przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienia radcy prawnego

Sprawa

w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 13 października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 8 listopada 2004 r. S. D. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 13 października 2004 r. W związku z koniecznością uiszczenia wpisu od złożonej skargi w wysokości 200 zł., S. D. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wykazał (osiągany wspólnie z żoną) dochód w wysokości 1309 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że oczekuje na zabieg amputacji nogi i w związku ze stanem zdrowia wydaje miesięcznie ok. 400 zł. na lekarstwa dla siebie i żony. Skarżący ma aktualnie 69 lat, ma I grupę inwalidzką, a żona II grupę.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 1000/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że skarżący posiada stałe źródło dochodu, które umożliwia mu samodzielne poniesienie kosztów postępowania.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył w terminie zażalenie. W piśmie tym S. D. podniósł, iż oczekiwany stan jego zdrowia wiąże się z koniecznością ponoszenia znacznych kosztów. Według skarżącego, skromne dochody, jakimi dysponuje po odjęciu kosztów utrzymania i lekarstw nie pozwalają na uiszczenie należnego wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a., samo już wniesienie sprzeciwu od

Sygn. akt II OZ 355/05 postanowienia referendarza sądowego, jeżeli nie zostanie odrzucony, powoduje że postanowienie to traci moc i sąd rozpoznaje złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, a nie wniesiony sprzeciw. Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie, nie wziął w ogóle pod uwagę wieku skarżącego, stanu zdrowia jego oraz jego małżonki (I i II grupa inwalidzka). Jeżeli oświadczenia strony zawarte we wniosku są niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych, sąd zgodnie z art. 255 p.p.s.a., może wezwać do przedłożenia dodatkowych dokumentów. Sąd rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie może oceniać, czy ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest zbyteczne, czy też nie. W świetle powyższych uwag, odmowa przyznania prawa pomocy skarżącemu, jest przedwczesna i zbyt ogólnikowo uzasadniona. Sąd nie rozważył, czy nie ma uzasadnienia do przyznania prawa pomocy chociażby w zakresie częściowym.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.