Uzasadnienie
W dniu 4 maja 2004 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie wpłynęła skarga K. i M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 22 marca 2004 r., nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta Sanoka z dnia 20 stycznia 2004 r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji prowadzonej przez B. i R. Z. Pismem z dnia 28 grudnia 2004 r. K. i M. L. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta Sanoka. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, iż przejawem wykonania decyzji o warunkach zabudowy jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skarżący wskazali także, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana i jej skutkiem będzie rozpoczęcie budowy. Według skarżących okoliczności te stanowią podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ zachodzi obawa, że "nieruchomość zostanie pozbawiona dostępu światła, przepływu powietrza i widoku, co spowoduje wyrządzenie znacznej szkody w postaci obniżenia wartości nieruchomości".
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 407/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że sami skarżący przyznali, iż pozwolenie na budowę zostało już wydane, wobec czego skutki, które powołują we wniosku, nie powstaną w wyniku zaskarżonej decyzji, która umożliwia jedynie ubieganie się o uzyskanie pozwolenia na budowę.
Na powyższe postanowienie, którego odpis doręczono skarżącym w dniu 14 lutego 2005 r. wnieśli oni w dniu 21 lutego 2005 r. (data stempla pocztowego) zażalenie. W zażaleniu tym skarżący podnieśli, że stanowisko
Sądu jest niesłuszne, ponieważ mimo wskazania Sądu, iż wykonalność decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu sprowadza się do umożliwienia inwestorowi ubiegania się o wydanie pozwolenia na budowę, to de facto przejawem wykonalności jest decyzja o pozwoleniu na budowę i realizacja robót budowlanych. Zdaniem skarżących niesłuszne jest stanowisko, że wskazywane skutki powstać mogą wyłącznie w wyniku decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Skarżący podnieśli, że zanim Sąd rozpozna wniesiona przez nich skargę, realizacja inwestycji może się zakończyć i powstaną nieodwracalne skutki.
B. i R. Z. w złożonej w dniu 22 marca 2005 r. odpowiedzi na zażalenie wnieśli o oddalenie zażalenia, wskazując, że zaskarżona decyzja nie powoduje bezpośrednio żadnych uprawnień oprócz możliwości ubiegania się o prawo do budowy, a ponadto nie powoduje negatywnych skutków dla skarżących.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.; wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego atu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek wykazania możliwości zaistnienia takiego niebezpieczeństwa, leży po stronie wnioskującego o wstrzymanie wykonania decyzji i uzasadnienie wniosku nie może się ograniczać do stwierdzenia, że skutek taki nastąpi. Skutek ten musi być ponadto bezpośrednim skutkiem wykonania zaskarżonego aktu.
Wnoszący o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogli wykazać takiego związku między zaskarżoną decyzją a powołanymi we wniosku skutkami. Wskazane we wniosku następstwa, nie powstaną bowiem jako bezpośredni wynik wykonania zaskarżonej decyzji.
Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, choć stanowi podstawę ubiegania się o wydanie decyzji zezwalającej na rozpoczęcie budowy, to nie powoduje powstania żadnego prawa ani obowiązku, w związku z czym, nie może powodować wskazanych przez skarżących skutków. Rozpoczęcie budowy oraz ewentualne jej następstwa nie pozostają w ścisłym związku z zaskarżona decyzją. Powoływane przez skarżących okoliczności ograniczenia widoku czy zacienienia, jeśli powstaną, to tylko w wyniku zrealizowania budowy. Nie są to także skutki nieodwracalne, jak podnoszą skarżący, a ewentualne koszty rozbiórki obiektu, w przypadku nielegalności decyzji o pozwoleniu na budowę poniesie inwestor. Zatem wniosek o wstrzymanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie mógł być uwzględniony, skoro decyzja ta nie powoduje skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skarżący jeżeli są stroną postępowania, w którym wydano decyzję o pozwoleniu na budowę, mieli prawo wniesienia odwołania, a także prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji i w tym postępowaniu sądowoadministracyjnym powinni złożyć wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w tym postępowaniu, nie powoduje wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, co potwierdza słuszność zaskarżonego postanowienia.
W tym stanie rzeczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie należało uznać za zgodne z prawem.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.