Postanowienie NSA z 26 kwietnia 2019 r., II OZ 357/19

Wydany

26 kwietnia 2019 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2019 r., sygn. akt IV SA/Wr 387/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Skład

Sędzia NSA Paweł Miładowski przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej oraz osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 lutego 2019 r., sygn. akt IV SA/Wr 387/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku tegoż Sądu z dnia 20 listopada 2018 r., jako wniesioną z uchybieniem terminu. Sąd I instancji, powołując się na treść art. 177 § 1 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", wskazał, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony, w trybie doręczenia zastępczego (art. 73 p.p.s.a.) pełnomocnikowi skarżącej, zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał z dniem 1 lutego 2019 r. Natomiast skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 4 lutego 2019 r. (data nadania), czyli z uchybieniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu.

Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca, kwestionując prawidłowości doręczenia zastępczego w trybie art. 73 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Wbrew stanowisku strony skarżącej Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie, o jakim mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. Takie zaś ustalenie uprawniało Sąd I instancji do zastosowania art. 178 p.p.s.a. i odrzucenia skargi kasacyjnej. Nie można bowiem uznać, że Sąd wadliwie ustalił datę doręczenia przesyłki zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.

Ocena ta wynika z tego, że doręczenie pełnomocnikowi strony skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w trybie doręczenia zastępczego w wyniku zastosowania domniemania prawnego, zgodnie z którym przesyłka dotarła do rąk adresata (art. 73 p.p.s.a.). Aby sąd administracyjny mógł prawidłowo zastosować instytucję prawną doręczenia zastępczego muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki. A mianowicie: 1) przesyłka musi zostać zaadresowana na wskazany przez pełnomocnika strony adres;

2. przesyłka musi być dwukrotnie awizowana z jednoczesnym pozostawieniem zawiadomienia w skrzynce oddawczej lub drzwiach mieszkania, biura lub innego pomieszczenia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy;
3. przesyłka musi być przechowywana przez operatora pocztowego łącznie przez okres 14 dni. Z akt sprawy wynika, że Sąd I instancji skierował przesyłkę zawierającą odpis wyroku wraz z uzasadnieniem na prawidłowy adres wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana w dniach 19 i 28 grudnia 2018 r. Na przesyłce zaznaczono, że pozostawiono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej. Przesyłka ta pozostawała w placówce pocztowej przez okres 14 dni, a następnie została zwrócona do Sądu 7 stycznia 2019 r. Dlatego należało przyjąć, że w stosunku do strony skarżącej skutek doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem zgodnie z art. 73 p.p.s.a. nastąpił w dniu 2 stycznia 2019 r. Oznacza to, że do dnia 1 lutego 2019 r. przysługiwał stronie skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, co też prawidłowo ocenił Sąd. W tych okolicznościach, wobec wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 4 lutego 2019 r., skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a.

Dla stwierdzenia powyższego faktu nie ma znaczenia podnoszona w zażaleniu argumentacja wskazująca na zaznaczenie w systemie (informatycznym) przesyłki jako w sprawie cywilnej, jak i okoliczność, że powtórne awizo przesyłki zostało wygenerowane przez system po 9 dniach na następne 7 dni. Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od pierwszego awizo, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Dla prawnego skutku doręczenia w trybie zastępczym ma zatem znaczenie upływ 14-dniowego terminu liczonego od dnia pierwszego awizo. Poza tym w zażaleniu nie wykazano aby w powtórnym zawiadomieniu o możliwości obioru pisma wskazano inny termin odbioru przesyłki niż wynikający z art. 73 § 3 p.p.s.a. Okoliczności tej nie uprawdopodabnia złożony w załączeniu do zażalenia wydruk z śledzenia przesyłek oraz pismo Poczty Polskiej o rozpoznaniu reklamacji.

Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.