Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1189/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek F. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi F. J. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2008r., Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec przystąpienia do użytkowania budynku. W uzasadnieniu wskazano, iż we wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego kilkukrotnie powtarzał, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej został przez niego zachowany. Faktycznie więc pełnomocnik kwestionował stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażone w postanowieniu z dnia 28 sierpnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu I instancji tego rodzaju argumentacja powinna znaleźć się w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a nie we wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Natomiast w myśl postanowień art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od dwóch przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego nie stanowi automatycznego umocowania do działania w sprawie przez pełnomocnika, jak również nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. Na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w brzmieniu sprzed wejścia w życie nowelizacji z dnia 12 lutego 2010 r., czyli przed dniem 10 kwietnia 2010 r.) rzeczywista możliwość wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika z urzędu powstaje zatem najwcześniej z chwilą udzielenia pełnomocnictwa procesowego przez stronę, której przyznano prawo pomocy w tym zakresie. Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnictwo radcy prawnemu A. P. udzielone przez skarżącego datowane jest na dzień 23 czerwca 2009 r. (a więc już po upływie terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a.). Od tego dnia rozpoczął zatem swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Dlatego też wniesienie przez pełnomocnika skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dopiero po doręczeniu mu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej (co nastąpiło w dniu 7 września 2009 r.) uznać należy za wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.