Postanowienie NSA z 4 kwietnia 2006 r., II OZ 360/06

Sentencja

Dnia 4 kwietnia 2006r r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2005r. sygn. akt II SA/Rz 162/05 o odmówienia przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 listopada 2005r., sygn. akt II SA/Rz 162/05 w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego w Rzeszowie. z dnia 20 grudnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 listopada 2005r., sygn. akt II SA/Rz 162/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A. O. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 20 grudnia 2004r. Nr [...] w podmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.

Pismem z dnia 1 grudnia 2005r. skarżący zwrócił do Sądu się o wydanie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie wystąpił o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd powołał art. 86 § 1 oraz art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", zgodnie z którym jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w sposób dostateczny braku winy w uchybieniu terminu. Nie wykazał również należytej staranności w dbałości o swoje interesy, ponieważ korzystając z pomocy adwokata, którego umocowanie obejmowało także możliwość złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący nie porozumiał się z nim w tej kwestii.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym podniósł że nie mógł być obecny na rozprawie w dniu 6 grudnia 2005r. z powodu nawrotu choroby, na którą cierpi od dłuższego czasu. Przedstawił zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 22 grudnia 2005r., w treści którego stwierdza się, iż A. O. był leczony w okresie od 10 listopada do 29 listopada 2005r. Przyznał też, że w rozprawie brał udział jego pełnomocnik. W dniu 1 grudnia 2005r. skarżący uznając, że czyni to niezwłocznie po ustaniu choroby zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z prośbą o przywrócenie uchybionego terminu. Twierdzi, że uchybienie terminu nie było spowodowane jego winą a złe samopoczucie uniemożliwiło jemu skontaktowanie się z adwokatem w celu dokonania czynności procesowej w wymaganym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić na wniosek strony, o ile wykaże ona, że nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji, że strona skarżąca nie zachowała należytej staranności w prowadzeniu swojej sprawy przed Sądem. Jak wynika z akt sprawy A. O. reprezentował adwokat.

Skutki działania (bezczynności) pełnomocnika, jak to wynika z utrwalonej judykatury, obciążają stronę. Skoro pełnomocnik (adwokat) ustanowiony do reprezentowania strony nie złożył w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku strona nie może skutecznie powołując się na własną chorobę domagać się przywrócenia uchybionego terminu.

Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw, należało udzielić na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.