Postanowienie NSA z 30 kwietnia 2015 r., II OZ 360/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 132/14 oddalające zażalenie

Sprawa

w sprawie ze skargi S. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 132/14 odmówił S. P. (dalej jako "skarżący") zmiany postanowienia z dnia 12 sierpnia 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia, wraz z uzasadnieniem oraz prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia, został doręczony skarżącemu w dniu 22 grudnia 2014 r. (zpo - karta nr 57 akt sądowych).

Skarżący w dniu [...] stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego) wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lutego 2015 r. odrzucił zażalenie Skarżącego na powyższe postanowienie o odmowie zmiany postanowienia z dnia 12 sierpnia 2014 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia.

Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej także: "P.p.s.a.") zażalenie na postanowienie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W przypadku wniesienia zażalenia po terminie, sąd odrzuca postanowieniem zażalenie, stosownie do art. 178 P.p.s.a., w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Odrzucenie zażalenia następuje na posiedzeniu niejawnym.

Skoro zaskarżone postanowienie z 12 grudnia 2014 r., wraz z pouczeniem o dopuszczalności, sposobie i terminie wniesienia zażalenia zostało doręczone skarżącemu 22 grudnia 2014 r., to termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg w dniu 23 grudnia 2014 r. i upłynął z dniem 29 grudnia 2014 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie dopiero w dniu [...] stycznia 2015 r., a więc z uchybieniem terminu ustawowego do dokonania wskazanej czynności procesowej i to stanowiło podstawę do odrzucenia zażalenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 2 lutego 2015 r. wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia w całości i wyłączenia sędziego K. G. od bezprawnego działania. Zażądał nadania biegu jego sprawie wywołanej skargą. W uzasadnieniu stwierdzono, że nie można było wydać ww. postanowienia jednoosobowo nie powiadamiając stron postępowania i niedopuszczając dowodów w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie ulega wątpliwości, że wniesienie środka zaskarżenia przewidzianego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) może nastąpić w przewidzianym w tej ustawie terminie. Jeśli strona uchybi terminowi może stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 1 wnioskować o przywrócenie terminu dla dokonania tej czynności. Przywrócenie terminu jest obwarowane warunkami i możliwe tylko na wniosek strony. W niniejszej sprawie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, mimo że zażalenie wniósł po terminie w dniu 8 stycznia 2015 r.

Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Co prawda w przepisie tym mowa jest o skardze kasacyjnej, jednak ma on zastosowanie do zażaleń z uwagi na odesłanie z art. 197 § 2 P.p.s.a. Tak więc Sąd I instancji ustalając, że zażalenie wniesiono po upływie terminu 7 dni (art. 194 § 2 P.p.s.a.) tj. 8 stycznia 2015 r. zamiast w terminie do 29 grudnia 2014 r. miał obowiązek, w myśl art. 178 P.p.s.a., odrzucić zażalenie jako wniesione po terminie. W tym zakresie zaskarżone postanowienie należało uznać za prawidłowe.

Kwestionowanie w zażaleniu możliwości wydania takiego postanowienia na posiedzeniu niejawnym jest także bezpodstawne albowiem zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a. zd. 2).

W analizowanym przypadku mamy do czynienia z zastosowaniem podwójnego odesłania najpierw zastosowanie ma odesłanie z art. 197 § 2 mocą którego do zażaleń stosowane są przepisy o skardze kasacyjnej (art. 178 P.p.s.a.) a następnie odesłanie z art. 193 P.p.s.a. w związku, z którym do zażalenia można zastosować przepisy o postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, w tym art. 58 § 3 P.p.s.a. Z powyższego wynika, że Sad I instancji mógł odrzucić zażalenie na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 16 § 2 sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, zatem uwagi skarżącego co do wadliwości składu przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia także nie zasługiwały na uwzględnienie.

Jednocześnie należy wskazać, że NSA był uprawniony rozpoznać zażalenie na skarżone postanowienie o odrzuceniu zażalenia bowiem uprawnia go do tego art. 194 § 1 pkt 8 P.p.s.a., z którego wynika, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: odrzucenie zażalenia.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.