Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 206/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił swoje wcześniejsze postanowienie z dnia 29 grudnia 2004 r. oddalające wniosek R. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego i orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd przytoczył, że analizując ponownie sprawę oraz uwzględniając argumentację skarżącego podnoszoną w zażaleniu uznał je za uzasadnione. Z treści zażalenia wynika, że zachodzi realne niebezpieczeństwo dla skarżącego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Biorąc pod uwagę, że zmieniły się okoliczności sprawy, a organ który wydał zaskarżoną decyzję widzi możliwość jej uchylenia Sąd uznał, iż zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu merytorycznego rozpoznania skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. P.. Podniosła między innymi, iż "nie zmieniły się okoliczności sprawy". Inwestor wykonał samowolę budowlaną, a wnosząca zażalenie, jako współwłaścicielka nieruchomości, nie widzi żadnego realnego niebezpieczeństwa w sytuacji podporządkowania się prawu i decyzjom instytucji badających sprawę. W kolejnych nadesłanych do Sądu pismach z dnia 7 lutego 2005 r. i 3 marca 2005 r. K. P. przedstawiła dodatkowe wyjaśnienia i uzupełniające informacje stwierdzając, iż nie zgadza się z treścią postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2005 r. Zarzuciła poza tym, że z ogólnikowej treści uzasadnienia nie wynika jakie szkody i trudne do odwrócenia skutki może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Uszło uwadze wnoszącej zażalenie, że postanowienie o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy i obowiązuje jedynie do czasu merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy (rozpoznania skargi).
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie natomiast z art. 195 § 2 powołanej ustawy, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Podnoszone w zażaleniu zarzuty, aczkolwiek istotne, nie podważają oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że w sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające uchylenie wcześniejszego postanowienia z dnia 29 grudnia 2004 r. oraz orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji
W warunkach sprawy zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakazującą rozbiórkę. Organ, który wydał przedmiotową decyzję wyraził zaś stanowisko, iż możliwe jest jej uchylenie wraz z decyzją organu pierwszej instancji (pismo z dnia 30 września 2004 r., nr WINB.WSA.0513-108/04). Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę w przypadku jej późniejszego (ewentualnego) wzruszenia przez sąd administracyjny może spowodować, wbrew odmiennym twierdzeniom zażalenia, trudne do odwrócenia skutki lub wiązać się z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody. Stąd też podzielić należy stanowisko Sądu Wojewódzkiego, że zaistniały przesłanki do uchylenia wcześniejszego postanowienie i wydania tymczasowego orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Jeśli chodzi o okoliczności przytoczone w kolejnych nadesłanych do Sądu pismach stwierdzić należy, iż stanowią one w istocie opis przebiegu sprawy, przy czym będą stanowiły przedmiot merytorycznego rozpoznania sprawy, jednakże nie podważają oceny Sądu Wojewódzkiego o spełnieniu się przesłanek z art. 61 § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
.W tym stanie rzeczy na postawie art. 184 w związku z art. 197 cyt. już ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.