Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 sierpnia 2004 r. wezwano skarżącego S. C. do uiszczenia wpisu (w kwocie 500 zł.) od wniesionej skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., zn. [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Puławach z dnia [...]., zn. [...] o nakazie rozbiórki samowolnie wybudowanej przez S. C. wiaty gospodarczej.
S. C. w dniu 17 sierpnia 2004 r. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że wraz z żoną utrzymują się z rent, w łącznej wysokości 1239 zł.
Postanowieniem z dnia 15 września 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 413/04, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie przyznała skarżącemu prawo pomocy zwalniając S. C. od wpisu od skargi ponad kwotę 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 413/04, oddalił skargę S. C. Od wyroku, którego odpis doręczono S. C. w dniu 5 stycznia 2005 r., pełnomocnik skarżącego, radca prawny J. Ł. wniósł skargę kasacyjną i jednocześnie wniósł o przyznanie skarżącemu prawa pomocy obejmujące zwolnienie od opłat sądowych w całości. Z wypełnionego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że dochód skarżącego i jego żony wynosi 1237 zł. i w całości przeznaczany jest na bieżące wydatki związane z kosztami utrzymania i leczenia.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 413/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania S. C.prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał, ze nie jest w stanie ponieść wszystkich kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie. W piśmie tym stwierdza, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania i wniósł o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 3 marca 2005 r., które jego zdaniem narusza przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.; przez błędne przyjęcie, że skarżący jest w stanie ponieść samodzielnie koszty postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie wnioskujący został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi powyżej 200 zł. Od postanowienia tego, wydanego przez referendarza sądowego, nie został wniesiony sprzeciw, co świadczy o tym, że skarżący zgodził się z przyjętym w tym postanowieniu rozstrzygnięciem i ustaleniami faktycznymi. Dopiero ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik, radca prawny J. Ł., na etapie wniesienia skargi kasacyjnej zakwestionował ocenę Sądu co do możliwości finansowych skarżącego. Podniesione przez pełnomocnika okoliczności, iż skarżący ponosi ogromne wydatki na lekarstwa dla siebie i żony oraz w dalszym ciągu odczuwa skutki pożaru stodoły z 1989 r. nie mogą uzasadniać przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sytuacja skarżącego wykazana we wniosku 8 września 2004 r. nie zmieniła się w sposób uzasadniający zmianę
Sygn. akt II OZ 364/05 poczynionych przez Sąd ustaleń. Chociaż stosownie do art. 243 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane na wniosek strony złożony na każdym etapie postępowania, to warunkiem zmiany postanowienia muszą być okoliczności, które mają wpływ na obecne możliwości poniesienia kosztów postępowania przez wnioskującego. Nie stanowi takiej okoliczności wskazywany pożar stodoły z 1989 r., na który wcześniej nie powoływał się skarżący, jako na okoliczność uzasadniającą wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponadto należy zauważyć, że skarżący uiścił wpis od skargi oraz opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem, samodzielnie ustanowił także pełnomocnika w sprawie, co świadczyć może o tym, że od złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jego sytuacja nie pogorszyła się w stopniu uniemożliwiającym poniesienie dalszych kosztów postępowania, ograniczających się na obecnym etapie do wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Wskazywane natomiast przez pełnomocnika skarżącego w zażaleniu wydatki są normalnymi wydatkami, które obciążają każdy budżet domowy i istniały także w momencie składani wniosku o przyznanie prawa pomocy po raz pierwszy, nie mogą więc stanowić podstawy zmiany orzeczenia Sądu z dnia 3 marca 2005 r.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.