Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 października 2012 r. S. S. wniósł do Sądu skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] września 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w Siedlcach z dnia [...] sierpnia 2012 r. o zakazie wprowadzenia do obrotu bydła pochodzącego z gospodarstwa S. S., położonego w miejscowości P. przy ul. [...]. W skardze do Sądu skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zask. decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 marca 2013 r., na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie decyzji mogło doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Za takie uzasadnienie nie może być uznane lakoniczne stwierdzenie, że "hodowla zwierząt do naturalnej śmierci w gospodarstwie doprowadzi moje gospodarstwo do bankructwa i upadku".
Należy bowiem wziąć pod uwagę, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy, gdyż - zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. - upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Nawet gdyby Sąd uznał racje skarżącego i uchylił zaskarżoną decyzję, co - biorąc pod uwagę terminy wyznaczania rozpraw - może nastąpić w ciągu kilku miesięcy, to nie można uznać, że koszt żywienia i chowu zwierząt objętych zakazem wprowadzenia do obrotu w ciągu tych kilku miesięcy byłby tego rzędu, że stworzyłby niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 27 marca 2013 r. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2013 r. zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o jego zmianę i wstrzymania wykonania zask. decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zauważyć, że oceniając okoliczności konkretnej sprawy w kontekście wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, obowiązkiem Sądu zawsze będzie ich analiza pod kątem obiektywnych skutków, jakie spowoduje jego wstrzymanie oraz ustalenie, czy udzielenie na czas prowadzonego postępowania sądowego ochrony prowizorycznej nie będzie potencjalnie zagrażać innym dobrom chronionym poprzez niewykonanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ważąc przedstawione przez skarżącego wnioski, oraz przedmiot zaskarżonej decyzji należy dojść do wniosku, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ wstrzymanie wykonania tej decyzji może potencjalnie zagrażać nadrzędnemu dobru chronionemu jakim jest zdrowie ludzkie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.