Postanowienie NSA z 16 maja 2005 r., II OZ 367/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 marca 2005r. sygn. akt 2 IV SA 728/03 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 maja 2004r. sygn. akt 2 IV SA 728/03 o oddaleniu skargi K. N. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 stycznia 2003r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego postanawia:

Skład

Sędzia NSA Anna Żak

Sentencja

• oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 maja 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 12 maja 2004r. oddalającego skargę K. N. na decyzję organu administracji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że fakt niepodzielenia przez pełnomocnika skarżącej interpretacji przepisów prawa zawartej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2005r., sygn. akt OZ 1031/04 nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik K. N. podniósł, że przywrócenie terminu uzasadnia brak winy pełnomocnika skarżącej, kierującego się niejasnymi przepisami wykonawczymi dotyczącymi uiszczania wpisu od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, respektując przepis art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Należy wyjaśnić, że stosownie do art. 86 § 1 tej ustawy Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy.

W przedmiotowej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie terminu do wniesienia skargi powstało z przyczyn, które nie sposób uznać za niezawinione. Przyjmuje się bowiem że na brak winy w uchybieniu terminu można skutecznie powoływać się wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/02, publ. Monitor Prawn. z 2002r. Nr 23, poz. 1059). W niniejszej sprawie, pełnomocnik strony posłużył się błędną interpretacją przepisów wykonawczych do ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odniesieniu do zarzutu, iż uchybienie terminu nastąpiło z powodu niejasności przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), należy podkreślić, że przepis ten dotyczy jedynie skargi skierowanej do sądu I instancji wobec przyjęcia przez ustawodawcę zasady składania skarg za pośrednictwem organu, z którego działalnością lub bezczynnością skarga ta się wiąże. Nadmienić należy, że w rozporządzeniu wyraźnie rozróżniono sytuacje, w których uiszcza się wpis od skargi wniesionej w trybie art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i od skargi kasacyjnej, a zatem § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawach, w których wniesiono skargę kasacyjną, nie ma zastosowania. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 kwietnia 2004r., sygn. akt GSK 566/04, publ. Monitor Prawn. z 2004r. Nr 11,s. 489.

Należy mieć ponadto na uwadze, że uczestnik postępowania jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, co oznacza, że przy ocenie zaistniałych uchybień należy przyjmować podwyższony miernik należytej staranności w prowadzeniu sprawy, a w szczególności nie może on skutecznie powoływać się na niejednoznaczność wniosków z dokonywanej przez siebie wykładni przepisów normujących powyższe zagadnienie.

Skoro zatem doszło to uchybienia terminu z przyczyn zawinionych przez stronę (nienależyta staranność w dokonywaniu czynności procesowych), to odmowa przywrócenia terminu odpowiada prawu.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.