Postanowienie NSA z 6 kwietnia 2006 r., II OZ 368/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Skład

Sędzia NSA Barbara Gorczycka – Muszyńska po rozpatrzeniu w dniu 6 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D., J., M., M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 1376/04 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1376/04 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 1376/04 o oddaleniu skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2004r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 lipca 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 1376/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D., J., M., M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2004r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd wskazał, że skarżący zostali na rozprawie prawidłowo pouczeni o trybie wniesienia skargi kasacyjnej, a także o możliwości ubiegania się o prawo pomocy.

W tych okolicznościach, skarżący wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 2 października 2005r. osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 18 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną od wyroku z dnia 21 lipca 2005r., z powodu jej niedopuszczalności, stwierdzając, iż skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżących sporządził o pinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie w dniu 6 listopada 2005r., w którym domagali się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 18 października 2005r. w celu możliwości ponownego wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata.

Zażalenie powyższe zostało odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 listopada 2005r. z powodu sporządzenia zażalenia przez osobę nieuprawnioną na podstawie w art. 194 § 4 ppsa.

Pismem z dnia 22 grudnia 2005r. D., J., M., M. W. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu ich zażalenia. W jego treści podnieśli szereg zarzutów, odnoszących się do postępowania administracyjnego akcentując m.in. brak pomocy adwokata przy sporządzeniu skargi kasacyjnej. Stwierdzili także, iż nierozpoznanie przez Sąd skarg na bezczynność organu, oceniają jako "dyskryminację".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia sformalizowanym, a w związku z tym podlega szczególnym zasadom, które obejmują między innymi obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w określonych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "ppsa"

Wynika to z konieczności profesjonalnego przygotowania środka zaskarżenia, a jednocześnie oznacza, że inne osoby nie są uprawnione do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Niedochowanie wymogu sporządzenia tych pism przez adwokata lub radcę prawnego, powoduje odrzucenie ich jako niedopuszczalnych. Obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika ma na celu ochronę skarżącego i jego praw, przez zapewnienie właściwej treści i kształtu tych pism. Nie ogranicza to jednak możliwości osobistego dochodzenia praw przez stronę w postępowaniu.

Stwierdzenie przez fachowego pełnomocnika braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie może być uzasadnieniem do jego sporządzenia przez skarżących osobiście.

Przepis dotyczący zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zawiera to samo ograniczenie, bowiem zażalenie, które zostało sporządzone niezgodnie z treścią art. 194 § 4 ppsa podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że skoro skarżący nie są uprawnieni do sporządzenia skargi kasacyjnej, to nie są również uprawnieni do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

W tym stanie rzeczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2005r. o odrzuceniu sporządzonego osobiście przez skarżących zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest zgodne z prawem.

Dlatego, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.