Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 787/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę S. P. (dalej "skarżący") na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej "MWINB") z dnia 25 kwietnia 2019 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z 23 sierpnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 stycznia 2020 r. sygn. akt II OZ 5/20 oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2020 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 sierpnia 2019 r. Skarżący nie uiścił wpisu we wskazanym terminie wnosząc o zwolnienie z kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2020 r. referendarz sądowy WSA w Krakowie pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2021 r. WSA w Krakowie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2020 r. Sąd wskazał, że prawomocność postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu.
Od powyższego postanowienia, pismem z dnia 6 maja 2021 r. D. P. i S. P. wnieśli zażalenie, domagając się jego uchylenia. Strona żaląca podniosła, że postanowienie zostało wydane przedwcześnie bowiem prawomocność zarządzenia w przedmiocie kosztów powinna mieć miejsce w dniu 25 lutego 2021 r. – czyli w dniu rozstrzygnięcia postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Ponadto zdaniem żalących Sąd powinien wezwać do uiszczenia wpisu również D. P. jako współwłaścicielkę spornego obiektu budowlanego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków pisma, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania – podlega ona odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z akt sprawy wynika, że postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy formalnie zakończyło się 25 lutego 2021 r., tj. w dacie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2020 r. Należy jednak mieć na uwadze, że wniosek nie był rozpatrywany merytorycznie bowiem został pozostawiony bez rozpoznania z przyczyn formalnych – brak podpisu. Braki formalne wniosku nie zostały przez stronę prawidłowo uzupełnione. Sąd dokonał ponownego wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu na skutek rozpoznania przez NSA zażalenia na zarządzenie z dnia 23 sierpnia 2019 r. i to z uwagi na to rozstrzygnięcie zarządzenie o wpisie z dnia 23 sierpnia 2019 r. stało się prawomocne.
Odnośnie do zarzutu braku wezwania do wpisu solidarnego D. P. należy wskazać, że skargę w przedmiotowej sprawie złożył S. P. i to on był zobowiązany do uiszczenia wpisu jako skarżący, natomiast D. P. jest uczestnikiem postępowania i z uwagi na to Sąd doręcza jej korespondencję w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.